Oyun mekaniği tasarımı emergence kavramı, birbirleriyle etkileşen basit kuralların öngörülemeyen karmaşık oyuncu deneyimleri ürettiği durumu tanımlar. Tasarımcı her senaryoyu elle yazmak yerine birbirine bağlı sistemler kurar; bu sistemlerin kesişme noktaları oyuncuya keşfedilmemiş çözüm yolları açar. Sistemik tasarım ilkeleri açısından orthogonalik kritik bir kavramdır. Her mekanik diğerleriyle minimum örtüşme ile maksimum etkileşim potansiyeli taşımalıdır. Örneğin yangın sistemi hem savaşı hem keşfi hem de çevre manipülasyonunu etkileyen ortogonal bir bileşendir; oyuncu bu mekanizmayla öngörülmeyen çözümler üretebilir. Oyun mekaniği tasarımı emergence hedeflendiğinde sistemler arası köprülerin kasıtlı olarak açık bırakılması tasarım felsefesinin parçasıdır. Oyun mekaniği tasarımı emergence'ı tetikleyen ikinci prensip simülasyon derinliğidir. Nesne özellikleri (ağırlık, malzeme, ısı iletkenliği) birden fazla sistemle etkileştiğinde oyuncu bu özellikleri araç olarak kullanmayı keşfeder. Buzdolabına sığan nesnenin ağırlık sınırı, fizik sisteminin etkileşim kanalı ve termal özelliklerin ısı sistemine girdi oluşturması, ayrı sistemlerin orthogonalik ilkesiyle bağlanmasının tipik örneğidir. Emergent tasarımın zorlukları da göz ardı edilmemelidir. Oyuncu beklenmedik sistem kombinasyonlarını exploit olarak kullanabilir; bu nedenle oyun mekaniği tasarımı emergence çalışması kırılgan denge noktalarını erken tespit etmek için kapsamlı playtest verisi gerektirir. Sınır koşulları ve uç senaryolar sistematik olarak sınanmalı; exploit yerine derinlik olarak sınıflandırılacak davranışların çerçevelenmesi tasarım ekibinin kültürel kararıdır. Constraint tabanlı simülasyon yaklaşımı, fizik motorlarının çözdüğü problem türüne benzer şekilde oyun mekaniklerini de kısıt seti olarak modelleyerek otomatik tutarlılık kontrolü yapar.