Dikiş makinesi sorunlarının büyük bir bölümü yanlış iğne seçiminden kaynaklanıyor. Atlanan dikişler, delik izi, kumaş yırtılması ve iplik kopması gibi yaygın sorunların kökü çoğunlukla makinede değil, iğnede gizli. Dikiş makinesi iğneleri iki temel parametreyle tanımlanıyor: iğne tipi ve iğne numarası (kalınlık). Bu iki parametre birlikte kumaş uyumunu belirliyor. İğne tipi, uç geometrisiyle ilgili. Sivri uçlu (sharp) iğneler sıkı dokulu pamuk ve keten gibi düz kumaşlar için tasarlanmış. Yuvarlak uçlu (ballpoint) iğneler örme kumaşlarda lifleri koparmadan aralarından geçiyor; bu özellik stretçli kumaşlarda atlanan dikiş sorununu büyük ölçüde çözüyor. Wedge uçlu iğneler ise deri ve yapay deri için kullanılıyor; malzemenin yapısına göre temiz kesim sağlıyor. İğne numarası (80/12, 90/14 gibi) kalınlığı ifade ediyor. Düşük numara ince iğne, yüksek numara kalın iğne anlamına geliyor. Kural basit: ince kumaşlar ince iğne, kalın kumaşlar kalın iğne gerektiriyor. Keten gömlek için 70/10, ağır denimler için 100/16 ya da 110/18 uygun aralık. Özel iğne türleri de var. Twin (çift) iğneler paralel dikiş veya dekoratif işler için kullanılıyor. Stretch iğneler özellikle yüksek elastikiyetli spandex gibi kumaşlarda iplik kırılmasını önleyen özel bir sarım geometrisine sahip. Topstitch iğneler kalın iplikler için geniş bir delik açıklığıyla üretilmiş. İğne değiştirme sıklığı da çoğu dikişçinin göz ardı ettiği bir konu. Profesyonel önerilere göre her 6-8 saatlik kullanım ya da her yeni proje başında iğne değiştirmek optimal performansı koruyor. Körleşmiş bir iğne görünmese de kumaş kalitesini ve dikiş tutarlılığını olumsuz etkiliyor. Praktik rehber olarak şu tablo kullanılabilir: ince pamuk ve ipek için 60-70/8-10, orta ağırlık pamuk ve polyester için 80/12, denim ve koton kanvas için 90-100/14-16, deri ve ağır kumaşlar için 100-110/16-18. Örme kumaşlarda bu numaralardaki ballpoint veya stretch uçlu iğneleri tercih etmek gerekiyor.