Evde kompost yapımı serüvenim, bir merakla başlayıp mutfak artıklarıma bambaşka gözle bakmamla sürdü. Bir arkadaşım bahçesindeki güzel domateslerin sırrını sorduğumda "kendi kompostunu yapıyorum" dedi. Evde kompost yapımı o ana kadar benim için uzak bir kavramdı, büyük bahçeler, özel ekipmanlar gerektiren bir şey gibi geliyordu. Araştırdım. Küçük ölçekli evde kompost yapımı mümkündü. Küçük bir kova, doğru karışım, sabır. İlk hafta başladım. Meyve kabukları, sebze atıkları, yumurta kabuğu, bunları biriktirdim. Evde kompost yapımının ilk sürprizi: koku. İlk günlerde kötü bir koku oluştu. Araştırdım, "yeşil malzeme" fazlaysa bu oluyor. Kağıt parçaları, kuru yapraklar eklemek gerekiyor. "Kahverengi malzeme" dengesi şart. Evde kompost yapımının ikinci sürprizi: sinekler. Meyve sinekleri üşüştü. Malzemeleri yüzey yerine derin gömmek ve kapağı kapalı tutmak bu sorunu çözdü. Üçüncü sürpriz: Hız. Yaz aylarında kompost çok hızlı işlendi. Kış aylarında çok yavaşladı. Evde kompost yapımında sıcaklık kritik bir faktör. Bir sonraki baharda elimde gerçek kompost toprağı vardı. Saksılara karıştırdım. Fark anında hissedildi, bitkiler farklı tuttu, yapraklar daha yeşildi. Evde kompost yapımının bana verdiği en büyük şey bir bakış açısı değişikliği: Artık bir sebze kabuğunu çöpe atmadan önce düşünüyorum. Bu mutfak atığı toprağa dönebilir. Küçük ama anlamlı bir döngü.