İnsanlara yardım etmek içten gelen bir istek, ama bu istek sınırsız bir enerji kaynağı değil. Gönüllülük tükenmişliği, sürekli vermenin ve başkalarına odaklanmanın zamanla yarattığı duygusal, fiziksel ve zihinsel yorgunluk tablosu. Yardımseverliğin bedeli olmamalı, ama olabiliyor.\n\nGönüllülük tükenmişliğinin belirtileri sinsi biçimde geliyor. Eskiden heyecanla katıldığınız etkinliklere karşı isteksizlik, sık sık yorgun hissetmek, küçük şeylerden kolayca sinirlenebilmek, işe yaramadığınızı düşünmek ve gönüllülük aktivitelerini ertelemeye başlamak bunların başında geliyor.\n\nNeden olur? Çoğu zaman sınır koymadan yük almak temel neden. \"Hayır\" diyememek, herhangi bir konuda kendinizi sorumlu hissetmek ve kendi ihtiyaçlarınızı tamamen arka planda bırakmak bu tabloyu hazırlıyor. Gönüllülük tükenmişliği aynı zamanda mükemmeliyetçilik ile de bağlantılı, değiştiremediklerinize odaklanmak zamanla moral bozuyor.\n\nÖnlemek için yapılabileceklerin başında net sınırlar belirlemek geliyor. Haftada kaç saat gönüllülük yapabileceğinizi, hangi sorumluluğu üstlenip hangisini üstlenemeyeceğinizi net bir şekilde tanımlamak sürdürülebilirliği sağlıyor.\n\nGönüllülük tükenmişliğini önlemede kendi bakımını ihmal etmemek kritik. Uyku, beslenme, dinlenme ve sosyal hayat, bunlar keyif lüksleri değil, gönüllülük sürecini uzun vadeli kılmanın temeli.\n\nMola vermek hata değil. Birkaç haftalık ara, tükenmişliğe karşı güçlü bir önlem. Geri döndüğünüzde çok daha motive ve dinlenmiş hissedebilirsiniz. İyi bir gönüllü, kendine de iyi bakan biri.