Swing dans türleri karşılaştırması yapıldığında, üç formun da aynı müzik kökünden beslendiği ama birbiriyle doğrudan değiştirilemez teknik dillere sahip olduğu görülüyor. Hangisinin "daha iyi" olduğunu değil; hangisinin hangi müzikle, hangi dans salonuyla ve hangi kişilik yapısıyla uyumlu olduğunu anlamak daha işlevsel bir yaklaşım. Lindy Hop, 1920'lerde Harlem'de ortaya çıktı ve swing müziğin özgün dans formu olarak kabul ediliyor. Serbest hareket, doğaçlama ve sosyal dans kültürü belirgin. 8'li ve 6'lı sayım karışık kullanılabiliyor; bu esneklik müzikle ilişkiyi daha organik kılıyor. Teknik olarak oldukça zengin; swing outs, Charleston ve aerials gibi figürler geniş bir repertuvar sunuyor. Swing dans türleri karşılaştırmasında East Coast Swing daha yapısal ve öğrenimi hızlı bir form olarak öne çıkıyor. 6'lı sayım düzeni standart, figürler belirli bir çerçevede ilerlemiş. Bu yapı, dans okullarında başlangıç öğretimi için yaygın kullanılmasını sağlıyor. Ancak uzun vadede doğaçlama özgürlüğü Lindy Hop'a kıyasla daha sınırlı. West Coast Swing ise slot adı verilen doğrusal bir çizgi üzerinde ilerliyor. Bu format, kalabalık mekânlarda daha az alan gerektirmesi nedeniyle pratik bir avantaj sunuyor. Müzik seçimi açısından en geniş yelpazeli form: country, funk, R&B ve popüler müziğe kolayca uyarlanabiliyor. Güçlü bir yorum ve reaktivite bileşeni var; erkek ve bayan partnerler eşit ölçüde müzikle yorumlama yapıyor. Swing dans türleri karşılaştırmasında hangi formun seçileceği kısmen tercih edilen müzik türüne, kısmen de dans sahnesinin yerel kültürüne bağlı. Bazı bölgelerde Lindy Hop toplulukları çok güçlüyken bazılarında West Coast Swing baskın. Hangi toplulukla pratik yapacağınız, öğrenme sürecini doğrudan etkiliyor.