Fama-French üç faktör modeli, 1992 yılında yayımlanan çalışmayla tek faktörlü piyasa risk modelinin açıklayamadığı getiri anomalilerini sistematik biçimde ele almıştır. Bu model, finans akademisinde en kapsamlı biçimde test edilmiş ve tartışılmış varlık fiyatlama çerçevelerinden biri konumundadır. Temel Varlık Fiyatlama Modeli (CAPM), bir varlığın beklenen getirisini yalnızca piyasa portföyüne karşı beta katsayısıyla açıklamaktadır. Fama-French üç faktör modeli bu çerçeveyi iki anomaliyi kapsayacak biçimde genişletir: küçük sermayeli hisse senetlerinin büyük sermayeli hisselere kıyasla ortalamanın üzerinde getiri sağlaması (size premium, SMB, Small Minus Big) ve yüksek defter değeri/piyasa değeri oranına sahip hisse senetlerinin düşük oranlı hisselere kıyasla daha yüksek getiri sağlaması (value premium, HML, High Minus Low). Size premiumunun kaynağı tartışmalıdır. Risk bazlı açıklamalar, küçük şirketlerin finansal kırılganlık, likiditesizlik ve düşük kurumsal yönetim kalitesi gibi çeşitli sistematik risklere daha fazla maruz kaldığını ileri sürmektedir. Davranışsal açıklamalar ise küçük şirketlerin gerekli analist takibinden yoksun kalması nedeniyle fiyat hataları yarattığını öne sürer. Zaman içinde size premiumunun zayıfladığına ilişkin bulgular da mevcuttur; bu durum ya anomalinin arbitrajla ortadan kalkmasını ya da orijinal örneklem dışı dönemde metodolojik seçicilik sorununu yansıtıyor olabilir. Value premiumunun açıklaması da benzer biçimde iki kamp arasında bölünmüştür. Risk temelli görüş, yüksek defter/piyasa oranına sahip şirketlerin (value stocks) tipik olarak düşük büyüme, finansal sıkıntı ve yüksek iş döngüsü duyarlılığı sergilediğini savunur. Davranışsal görüş ise yatırımcıların büyüme hisselerini aşırı değerleyip value hisselerini gözden kaçırdığını, bu nedenle sistematik bir fiyatlama hatası oluştuğunu ileri sürer. Fama-French üç faktör modeli pratik uygulamada faktör yatırımı (factor investing) alanının temel taşını oluşturmuştur. Düşük maliyetli sistematik yatırım stratejileri, bu faktörlere zaman içinde sistematik maruz kalmanın aktif yönetim maliyeti olmaksızın sağlanabileceğini savunmaktadır. Ancak bu stratejilerin yaygınlaşması, söz konusu primleri kısmen arbitraj etmiş olabilir, bu soru aktif olarak tartışılmaya devam etmektedir. Sonraki geliştirmeler bu çerçeveyi daha da genişletmiştir. Momentum faktörünün (WML, Winners Minus Losers) eklenmesiyle dört faktörlü model oluşturulmuş; beş faktörlü çerçeve ise kârlılık (RMW) ve yatırım (CMA) primlerini de dahil etmiştir. Bu genişleme, Fama-French üç faktör modelinin son kez değil; süregelen bir araştırma programının başlangıç noktası olduğunu göstermektedir.