Kumaş gramajı, birim alan başına düşen kütleyi ifade eder ve g/m² (gram per square metre - GSM) birimiyle ölçülür; konfeksiyon endüstrisinde hem hammadde maliyetini hem de ürün performans profilini doğrudan belirleyen temel teknik parametrelerden biridir. Kumaş gramajı ölçümü ISO 3801 standardına göre gerçekleştirilir. Kondisyonlanmış ortamda (20°C, %65 bağıl nem) alınan numunelerin tartılmasıyla elde edilen değer üretimde lot kontrolü ve kalite güvencesi için referans oluşturur. Tolerans sınırları genellikle ±5% olarak belirlenir; bu sınırın dışına çıkan partiler müşteri gerekliliklerini karşılamayabileceğinden iade veya yeniden işleme tabi tutulur. Kumaş gramajı ürün kategorisine göre belirgin bant aralıkları sergiler. T-shirt için 140-200 g/m², dış giyim kumaşları için 280-400 g/m², teknik tekstil uygulamalarında ise 500 g/m² üzeri değerler tipiktir. Bu bantların doğru tespiti, tuşe, dökümlülük, yıkama sonrası boyutsal değişim ve termal konfor gibi kullanım özelliklerinin kontrolü açısından kritik önem taşır. Gramaj ile yapı parametreleri arasındaki ilişki karmaşık bir bütün oluşturur. Aynı kumaş gramajı değerine iki farklı yapı değişkeniyle ulaşmak mümkündür: ip numarası (lif inceliği) artırılarak veya örgü/dokuma sıklığı yükseltilerek. Bu fark, aynı gramajda farklı yüzey karakteri, hava geçirgenliği ve mukavemet profili ortaya çıkarır. Dolayısıyla kumaş gramajı tek başına yeterli bir spesifikasyon parametresi değildir; konstrüksiyon bilgisi (iplik numarası, sıklık) ve lif bileşimiyle birlikte değerlendirilmelidir.