Quilling teknikleri arasında en çok savaştığım şey marquise şekliydi. Videodan izlemek kolay görünüyordu: şerit sar, parmakla bastır, iki uç sivrilir. Ben yaptığımda ya simetrik çıkmıyor ya da sararken açılıyordu. Quilling teknikleri öğrenme sürecimde fark ettiğim ilk şey aletlerin önemi. Plastik rulonun yüzeyinde sürtünme yaratıyor; iplik rulo için olduğu kadar düzgün sarım yapmıyor. Metal ya da iyi kalite plastik rulo fark yaratıyor. Bu detayı başta bilseydim çok vakit kazanırdım. Kağıt kalınlığı da kritik. Çok ince kağıt kıvrımı tutmuyor; çok kalın kağıt kıvrılmak istemiyor. Standart 160-200 gr arası quilling kağıdı en iyi sonucu veriyor benim için. Quilling teknikleri içinde en çok keyif aldığım hâlâ serbest stildeki kombine çalışmalar. Birden fazla şekli birleştirmek, renk geçişleri planlamak, bunlar şablon takip etmekten çok daha tatmin edici. Hataların da esere dahil olabildiği tek teknik sanki. İki yıl sonra küçük çerçeveli çalışmalarımı hediye ediyorum. İnsanlar 'nasıl yapılıyor?' diye soruyor. Ben de quilling teknikleri öğretme telaşına giriyorum çoğu zaman, çünkü bu hobinin en güzel yanı paylaşılabilir olması.