Mitoz bölünme anlamak için aylarca kitapla boğuştum. Profaz, metafaz, anafaz, telofaz, dört aşamayı ezberledim ama ne olduğunu gerçekten kavramadım. Şema vardı, oklarla gösterilmişti, sınavda yazdım. Ama kafamda canlanmıyordu. Bir gün ders çalışırken annemin pirinç ayıkladığını gördüm. Taneleri ikiye bölüp iki kaba aktarıyordu. Bunu izlerken kafamda bir şey oturdu. Mitoz bölünme anlamak için zihinsel bir model kurdum: tek bir hücre, içinde genetik bilgi. Bu bilgiyi kopyalamak gerekiyor, sonra iki eşit parçaya bölünmek. İki yeni hücre aynı bilgiye sahip olacak. Pirinç taneleri gibi, birini ikiye ayır, her iki parça da aynı. Tabii bu çok basitleştirilmiş bir model. Gerçekte DNA sarmalının kopyalanması, kromozomların hizalanması, iğ ipliklerinin çekmesi, bunlar çok daha karmaşık. Ama bu zihinsel iskelet bir kez kurulunca ayrıntılar üzerine eklenebildi. Mitoz bölünme anlamak için en işe yarayan şey süreçlerin "neden" yapıldığını sormaktı. Neden hücreler bölünüyor? Büyümek ve hasarlı dokuları onarmak için. Neden genetik bilgi kopyalanıyor? Her yeni hücrenin tam bilgiye sahip olması için. Bu sorular şema ezberinden çok daha kalıcı bir öğrenme sağladı. O günden sonra soyut biyoloji kavramlarına bir zihinsel görsel ya da günlük hayattan bir benzetme arıyorum. Her zaman mükemmel uymuyor ama çoğu zaman o "tık" sesini duyturduruyor.