Dört çeker iki çeker karşılaştırma sadece kötü yol performansı üzerinden yapılırsa sonuç eksik kalır; yakıt maliyeti, ağırlık etkisi ve bakım karmaşıklığı hesaba katılmadan karar vermek yanıltıcı olur. Dört çeker sistemlerin gerçek avantajı belirli koşullara özgüdür: çamurlu, karlı, derin kumlu veya engebeli zemin. Bu koşullarda tahrik gücünü dört tekerleğe dağıtmak kayma riskini minimize eder ve manevra kabiliyetini korur. Dağcılık, orman yolu kullanımı veya kış koşullarında asfalt dışına çıkan sürücüler için bu fark yaşamsal önem taşıyabilir. Ancak şehir içi kullanımda dört çeker sistemin fazla mesai yaptığı söylenemez. Kuru asfalt üzerinde bir araç fiilen iki çekerle hareket eder; dört çeker sistemi ek ağırlık ve mekanik sürtünme olarak devrede kalır. Bu durum yakıt tüketimini %5-15 artırır ve zaman içinde aktarma organlarında ek aşınma yaratır. Dört çeker iki çeker karşılaştırmasında kriterler: - Şehir yakıt ekonomisi: İki çeker avantajlı - Virajda stabilite (elektronik desteksiz): Dört çeker avantajlı - Kötü zemin kabiliyeti: Dört çeker tartışmasız üstün - Alım ve bakım maliyeti: İki çeker belirgin düşük - Sistem karmaşıklığı: Dört çekerde diferansiyel ve transfer şanzımanı ek bakım gerektirir İki çeker araçlar elektronik stabilite programlarıyla (ESP) desteklendiğinde pek çok şehir senaryosunda dört çekere yakın güvenlik sunar. Arazi veya zorlu kış koşullarına düzenli maruz kalan kullanıcılar için dört çeker sistemi hâlâ güçlü argümanlar barındırır.