İlk NAS kurulumumu yapmaya karar verdiğimde kendimi hazır hissediyordum. Teknik forumları saatlerce okumuştum, video izlemiştim, notlar almıştım. Hâlâ her şeyi tersine çevirdim. Kutu geldiğinde heyecanla açtım ve doğrudan kuruluma geçtim. Kılavuzu bir kenara koydum, "ne gerek var, basit bir şey" diye düşündüm. İşte bu ilk hataydı. Disk slotlarına diskleri takınca cihazı açtım ve arayüze girdim. Bana RAID seviyesini seçmemi söyledi. RAID 1, RAID 5, RAID 6... Bunların ne anlama geldiğini bildiğimi sanıyordum. Ama tam olarak bilmiyordum. RAID 0 seçtim çünkü "hız" diyordu. Yedekleme olmadığını anlayıncaya kadar tüm yapılandırmayı tamamladım ve 200 GB veri kopyaladım. Sonra bir forum yazısı gördüm: "RAID 0 yedekleme değildir, veri kaybedersiniz." Yeniden başladım. İkinci denemede RAID 1 seçtim. Doğru seçimdi. Ama bu sefer ağ ayarlarında tökezledim. Statik IP atamayı bilmiyordum. DHCP'ye bıraktım. Cihaz her gün farklı bir IP alıyordu ve bağlantılar kopuyordu. "Neden NAS kayboldu" diye saatlerce uğraştım. Çözüm: router'dan MAC adresine göre sabit IP rezervasyonu yapmak. Bunu öğrenmek iki gün sürdü. Üçüncü büyük hata: disk yapılandırmasını yaparken dosya sistemini yanlış seçtim. ext4 yerine btrfs seçtim. Btrfs teoride daha iyi özellikler sunuyor ama benim NAS cihazım tam desteklemiyordu. Dosyaları kopyaladım, ertesi sabah kontrol ettim, bazı klasörler bozulmuştu. Yeniden format, yeniden kurulum. En can sıkıcı hata ise yedekleme görevlerini kurarken yaşandı. Görevleri zamanladım ama "hedef klasörü" yanlış belirttim. Tüm yedekler NAS'ın kendi içine yapılıyordu, yani NAS bozulsa yedekler de gidecekti. Fark etmem dört gün sürdü. İlk NAS kurulumu bana şunu öğretti: teknik cihazlarda aceleci olmak, "anlıyorum" sanmak ve kılavuzu atlayıp doğrudan yapılandırmaya geçmek, bunların hepsi birlikte ciddi veri riski oluşturuyor. Şimdi her yeni cihaz kurulumunda önce kılavuzu okuyorum, sonra yapılandırıyorum. Ve en önemlisi: RAID yedekleme değil, yedek yedeklemedir.