Sabun yapımı sabunlaşma reaksiyonu benim için bir hobinin ötesine geçti. Evde sabun yapmayı deneyelim diye başladım. Basit görünüyordu. Yağ, kostik, su, bitti. Değildi. Kostik soda elimde yakıyordu, korktum. Korumak için eldivenler aldım. Kostik sodayı suya karıştırdığımda karışım aniden ısındı, neredeyse kaynadı. Bu normal mi? Araştırdım. Normalmiş. Kostik su içinde çözününce ısı açığa çıkıyor. Egzotermik reaksiyon. Sabun yapımı sabunlaşma reaksiyonu sürecinde sonraki adım yağla karıştırmaktı. Zeytinyağı kullandım. Kostik çözeltisini yağa döktüm ve karıştırmaya başladım. Çok uzun süre karıştırdım. El blenderi yoktu o zaman. Kollarım uyuştu. "Trace" denen o krema kıvamına gelmesi saatler aldı. Kalıba döktüm, beklettim. Bir gün sonra baktım; sabun dışı sertleşmişti ama içi hâlâ ıslak gibiydi. Endişelendim. Araştırdım. Sabunlaşma reaksiyonu tamamlanmıyor anında, haftalarca sürebiliyormuş. Kalıptan kestikten sonra en az dört-altı hafta bekletmek gerekiyor. Beklettim. Alkali test çözeltiyle parmağa tutunca hafif yanma hissi olmayana dek, sabun hazır değil. Altı hafta sonra test ettim. İnce bir yanma vardı hâlâ. Sekiz hafta. Test. Artık yok. O sabunu ilk kullandığımda farklı bir şey hissettim. Sadece sabun değildi, yağ molekülleriyle kostik tepkimesinin fiziksel kanıtıydı. Sabun yapımı sabunlaşma reaksiyonu artık formül değildi, haftalarca beklediğim somut bir süreç. O günden beri sabunlaşma açısından baktığımda yemek pişirmek bile farklı görünüyor. Kimyasal reaksiyonlar mutfakta, banyoda, her yerde. Görmek için sadece anlamak gerekiyor.