Kuşu aldığımızda kafeste ismi yoktu. Satıcı 'siz verin' dedi. Biz de 'Mavi' koyduk, tüyleri açık mavi olduğu için. Ama kuşun bu ismi sahipleneceğini hiç düşünmemiştim. Muhabbet kuşu isim öğretmek, tahmin ettiğimden çok daha ilginç bir süreç oldu. İlk haftalarda kafesi odama aldım. Ses çıkarmaya başladı; tıklama, cıvıltı, bazen bağırmaya benzer kısa notalar. Beni test ediyordu sanki. Ben de günde birkaç kez kafese yaklaşıp 'Mavi, Mavi' diye tekrarladım. Tepki vermiyordu. İlk birkaç gün böyle geçti. Onuncu gün bir şey değişti. Kafese yaklaştım, 'Mavi' dedim. Kuş başını yana eğdi. Sanki sesi tanımaya çalışır gibi. Bana baktı, tıkladı. Tekrar 'Mavi' dedim. Tekrar tıkladı ve 'Ma' gibi bir şey çıkardı ağzından. İçim hopladı. Muhabbet kuşu isim öğretmek gerçekten sabır ister. Günlerce aynı kelimeyi söylüyorsunuz, onunla gözgöze geliyorsunuz, ses tonunuzu sabit tutuyorsunuz. Gürültülü ortamda ya da aceleyle olmaz; kuş rahat hissetmeli. Bir ay sonra 'Mavi' dediğimde net bir şekilde 'Mavi' diye yanıt vermeye başladı. Sesi tuhaf, biraz robotik ama kesinlikle 'Mavi'. O anı telefona kaydettim, defalarca izledim. Bu deneyimde beni en çok şaşırtan şu oldu: kuş sadece ismi değil, beni de öğrendi. Odaya girdiğimde cıvıldamaya başlıyordu. Uzun süre dışarıda kalırsam sessizleşiyordu. Muhabbet kuşu isim öğretmek derken ben de onun dilini öğrenmeye başlamıştım.