O sabahı hâlâ net hatırlıyorum. Saat sabahın dördü, yanımda soğumuş bir fincan kahve, ekranda kırmızı hata mesajları. Python'a yeni başlamıştım ve yazdığım ilk küçük program bir türlü çalışmıyordu. IndentationError: unexpected indent diye bir şey gördüm. Ne demekti bu? O zamana kadar sadece not defterinde algoritma yazmıştım. Girintinin bu kadar kritik olduğunu kimse söylememişti bana. Diğer dillerde süslü parantez açıp kapatırsın, bitirirsin; ama Python'da python girintileme hatası almak, tam anlamıyla nefes alamaz hale gelmek demekti o an için. Saatlerce bakakaldım koda. Her satırı tek tek inceledim. Bir satırda dört boşluk, bir sonrakinde bir tab karakteri. Gözle bakınca aynı görünüyordu ama Python için aynı değildi. Editörümde boşlukları görünür hale getirdiğimde küçük noktacıklar ve oklar belirdi, işte o zaman anladım. Birbiriyle tutarsız karakterler kullanmışım. O gece python girintileme hatası ile boğuşmak, programlamanın ne kadar titiz bir iş olduğunu bana bizzat öğretti. Herhangi bir kitap ya da video bunu bu kadar net anlatamamıştı. Editörüme "göster boşlukları" ayarını açtım, tab yerine sadece boşluk kullanmaya karar verdim ve o andan itibaren her satırı yazmadan önce iki kez düşünmeye başladım. Sabah yedide program sonunda çalıştı. Küçük bir şeydi, sadece bir liste sıralama koduydu. Ama o anki sevinç tarif edilemezdi. Hata mesajının ortadan kalkması, o tek yeşil çıktı satırı, sanki bir engeli aşmıştım. Python girintileme hatası artık benim için soyut bir kavram değil, tam anlamıyla hissedilmiş bir deneyimdi. Shimdi biri bana Python'a nasıl başladığını sorduğunda hep aynı şeyi söylüyorum: Editörünü doğru ayarla, boşluklarla tab'ı asla karıştırma ve ilk IndentationError'ını aldığında panikleyip bırakma. O hata seni derinlemesine öğretiyor.
