Kiracı olarak taşındığım yeni daireye internet kurulumu tam iki ay sürdü. Operatör randevu verdi, gelmediler; tekrar verdiler, yanlış adrese gittiler. Bu süreçte bir ücretli çalışma alanı denedim ama sürekli gürültü, bazen doluluk sorunu ve toplu taşıma süresi beni bunalttı. Karar verdim: telefonun mobil verisini hotspot yapacak, evden çalışacaktım. Hotspot çalışma deneyimi beklediğimden çok daha öğretici oldu. İlk hafta sanki iş yapar gibi davrandım, ama veriyi hızla tükettim. 30 GB paket dört günde bitti. Video toplantılar en büyük katil, bir saatlik Zoom yaklaşık 1 GB götürüyor. Kamerayı kapattım, sesle katılmaya başladım. Kolaylaştı ama toplantılarda 'kamera açar mısın?' baskısı zaman zaman hissettirdim. En sinir bozucu kısım öngörülemezlik oldu. Bazen sinyal harika, bazen sabahın köründe güncelleme indirmeye başlıyor ve tüm bant genişliğini yutuyor. Sistem güncellemelerini manuel olarak yönetmeyi öğrendim, bulut yedeklemelerini geceye aldım. Dosyaları önbelleğe aldım, çevrimdışı çalışmayı alışkanlık haline getirdim. Beklenmedik bir verimlilik dersi çıktı ortaya. Ama bir daha yaşamak ister miyim? Hayır. İnternet, ev ofisi için müzakere edilemez bir altyapı.
