Seramik sırlama teknikleri açısından pişirim atmosferi, sonuçta elde edilen renk ve yüzey dokusunu belirleyen en etkili değişkenlerden biridir. Oksitasyon ve redüksiyon, fırın içindeki oksijen miktarına göre tanımlanan iki karşıt pişirim atmosferini ifade eder. Oksitasyon pişirimi, fırın içinde yeterli ya da fazla oksijen bulunduğu koşullarda gerçekleşir. Bu atmosferde sır içindeki metal oksitler tam oksitlenmiş formlarında kalır; demir oksit Fe₂O₃ formunda sabitlenir ve kırmızı-kahverengi tonlar üretir, bakır oksit yeşil-mavi paletinde kalır. Seramik sırlama teknikleri açısından oksitasyon pişirimi daha öngörülebilir renkler sunması nedeniyle üretim tutarlılığı gerektiren profesyonel atölyeler tarafından tercih edilir. Redüksiyon pişirimi ise fırın içindeki oksijen miktarının azaltılarak karbon monoksit ortamının oluşturulmasıyla gerçekleşir. Bu atmosferde metal oksitler kısmi ya da tam redüksiyona uğrar: Fe₂O₃ daha düşük oksitlenme durumlarına (FeO) indirgenir ve gri-siyah tonlarını kapsayan seriler üretir; bakır oksit kırmızı metalik tonlara dönüşebilir. Seramik sırlama teknikleri içinde redüksiyonun en dramatik etkisi celadon gibi geleneksel Çin sırlarında gözlemlenir. Fırın geometrisi ve ısıtma sistemi, redüktif atmosferin oluşturulmasında belirleyici rol oynar. Yakıt yakan fırınlarda (odun, doğalgaz) yakıt-hava oranının artırılması redüktif atmosfer yaratır; elektrik fırınlarında ise organik malzemelerin (un, odun kırıntısı) fırın içine yerleştirilmesiyle yerel redüksiyon sağlanabilir; ancak bu yöntemin kontrol edilebilirliği sınırlıdır. Sir formülasyonunda oksit miktarı ve bileşimi, iki atmosfer altında farklı renk yanıtları üretir. Bu yüzden seramik sırlama teknikleri açısından pişirim atmosferinin baştan belirlenerek sır reçetelerinin bu atmosfere göre uyarlanması beklenir; aynı sırı farklı atmosferler altında pişirmek, tamamen farklı görsel sonuçlar doğurabilir.