Web Content Accessibility Guidelines, klavye ile tam gezinebilirliği temel bir erişilebilirlik standardı olarak tanımlıyor. Buna karşın pek çok web uygulaması klavye gezinimi ya hiç uygulamıyor ya da bozuk biçimde sunuyor. Bu bir kullanıcı deneyimi tercihi değil, standardın açık ihlali. Motor engelli kullanıcılar, geçici yaralanmalar yaşayanlar veya yalnızca klavye kullananlar bu ihmalle her oturumda yüzleşiyor. Sorunun kökü maliyet-fayda hesabında yatıyor: Klavye erişimini atlamak geliştirme süresini kısaltıyor, görsel olarak fark edilmiyor ve denetim mekanizmaları zayıf olduğu için cezasız kalıyor. Peki gerçekte ne kadar kullanıcıyı etkiliyor? Dünya Sağlık Örgütü verilerine göre dünya nüfusunun %15'i bir tür engellilik yaşıyor. Bunun küçük bir dilimi bile milyonlarca kullanıcıya karşılık geliyor. WCAG uyumunu zorunlu kılan yasal düzenlemeler var; AB Erişilebilirlik Yasası ve ADA davaları bunları destekliyor. Fakat uygulamada denetim yetersiz kalıyor. Dava açılmadan kimse harekete geçmiyor. Daha iyi olan şudur: Klavye gezinimini tasarım aşamasından itibaren dahil etmek, sonradan eklenen bir yamadan çok daha az maliyetlidir. Focus state görünürlüğü, tab order mantığı, modal diyalog yönetimi, bunlar tasarım kararlarıdır ve bir üründe ya kasıtlı olarak var, ya da kasıtlı olarak yok. İkincisi tercih değil, ihmaldir.