Genç tiyatrocu sahneye çıkma yolu, Türkiye'de hiyerarşik ve kapı bekçiliği sistemleriyle dolu. Akademiden mezun olan genç oyuncular için ilk birkaç yıl, yetenekten çok networke ve sabra dayalı bir bekleme sürecine dönüşüyor. Genç tiyatrocu sahneye çıkma sürecindeki engelleri sırala: Kurumsal tiyatrolara giriş sınavları çok nadir açılıyor ve kadrolar dolu. Bağımsız gruplara katılmak mümkün ama finansal sürdürülebilirlik yok. Birini tanımak olmadan audition bile mümkün olmuyor. Bu tabloda yetenek ikinci plana düşüyor. Bir de ücret sorunu var. Genç tiyatrocular sahneye çıkabildiğinde bile çoğu zaman sembolik ücret ya da sıfır ücretle çalışıyor. "Deneyim kazanıyorsun" gerekçesiyle uzun provalar, ağır çalışma koşulları ve düşük ya da sıfır maddi karşılık. Bu model, tiyatroyu yalnızca ailesi tarafından desteklenen ya da başka geliri olan gençler için erişilebilir kılıyor. Cinsiyet boyutu da var. Genç kadın tiyatrocular için sahneye çıkma yolu ayrıca hiyerarşik güç ilişkileri ve cinsiyet ayrımcılığı katmanlarıyla zorlaşıyor. Bu mesele yeterince tartışılmıyor. Ne yapılabilir? Kurumsal tiyatrolar sistematik asistan-oyuncu programları kurabilir. Bağımsız sahneler için süreli destekli aksiyon projeleri oluşturulabilir. Genç tiyatrocu sahneye çıkma fırsatlarını artıracak festival ve platform yatırımları yapılabilir. Tiyatronun geleceği, gençlerin içeri girmesini sağlamaktan geçiyor.