Standart Hindley-Milner sisteminde polimorfizm yalnızca let-bağlamlarında ve en dış seviyede izin verilir; buna rank-1 polimorfizm denir. Rank-N polimorfizm ise evrensel niceleyicilerin tip ifadesinin herhangi bir konumuna yerleştirilmesine olanak tanır. GHC'de RankNTypes uzantısı bu kısıtlamayı kaldırır ve tip sistemini belirgin biçimde daha ifade edici kılar. Rank-2 tipine basit bir örnek: (∀a. a → a) → (Int, Bool). Bu tip, argümanı olarak polimorfik kimlik fonksiyonunu bekler ve onu hem Int hem Bool üzerinde kullanır. Rank-N polimorfizm sayesinde fonksiyonlar, kendi argüman tiplerine üzerinde niceleyici taşıyan tipler kabul edebilir. Bu kısıtlamanın kaldırılması tip çıkarımını yarı-karar verilemez (semi-decidable) kılsa da, explicit anotasyonlarla pratikte yönetilebilir. Impredicative tipler daha ileri gider: tür uygulamalarında (type application) polimorfik tiplerin geçirilmesine izin verir. Örneğin, bir List (∀a. a → a) oluşturmak impredicative tip sistemini gerektirir. GHC'nin ImpredicativeTypes uzantısı bu özelliği deneysel olarak sunar, ancak tip çıkarımı zorlu vakalar üretebilir. GHC 9.2 ile gelen Quick Look Impredicativity, çıkarımı daha sağlam hale getirmek amacıyla tasarlanmış bir yaklaşım sunar ve belirli kalıpları anotasyon gerektirmeden destekler. Pratik bir kullanım deseni olarak ST monad'ının tasarımı rank-N polimorfizme dayanır. runST :: (∀s. ST s a) → a imzası, s tip değişkenini dışarıya sızdırmayı yapısal olarak imkânsız kılar. Bu teknik, parametrik polimorfizmi güvenlik garantisi olarak kullanan güzel bir tasarım örüntüsüdür. Church kodlaması, CPS dönüşümleri ve yüksek dereceli soyutlamalar da rank-N polimorfizm gerektiren yaygın kullanım alanları arasındadır.
