Trafik cezası caydırıcılık sorunu, Türkiye trafik güvenliğinin kronik sorunlarından biridir. Cezalar artırıldığında trafik güvenliğinin kalıcı biçimde iyileşmediği görülmektedir. Bu durum, sorunun ceza miktarıyla değil sistemin bütünüyle ilgili olduğuna işaret etmektedir. Trafik cezası caydırıcılık mekanizmasının işlememesinin birinci nedeni, ihlal tespit olasılığının düşüklüğüdür. Davranış ekonomisi araştırmaları, cezanın caydırıcı etkisini belirleyen unsurun ağırlığından çok tespit edilme olasılığı olduğunu ortaya koymaktadır. Radar yaygınlığı yetersiz, trafik denetim kapasitesi kısıtlı ve ihlal normalleşmiş olduğunda yüksek ceza miktarı bu boşluğu kapatamamaktadır. İkinci neden, cezaların bütçe düzeyine göre farklılaşmamasıdır. Sabit bir ceza tutarı, yüksek gelirli sürücü için nominal, düşük gelirli sürücü için ise orantısız bir yük oluşturmaktadır. Bu eşitsizlik, caydırıcılığı gelir grubuna göre çarpıklaştırmakta ve yüksek gelirli sürücülerin ihlal alışkanlıklarını değiştirmemesi için yapısal bir zemin hazırlamaktadır. Trafik cezası caydırıcılık sorununun üçüncü boyutu ödeme alışkanlığı ve borç birikimidir. Ödenmemiş trafik cezaları biriktiğinde etkili bir takip mekanizması devreye girmediğinde, ceza sistemi fiilen anlamsız hale gelmektedir. Daha etkili bir model için denetim teknolojisinin yaygınlaştırılması, gelire orantılı ceza uygulaması ve ödenmemiş cezaların takip sisteminin güçlendirilmesi öncelikli adımlardır. Trafik cezası caydırıcılığı, sürücüyü kural ihlalinin bedelini ödeyeceğine inandırmakla başlar; bu inancı oluşturmak, ceza miktarından çok tespit ve uygulama kapasitesine bağlıdır.