Döngüsel ekonomi LCA analizi bağlamındaki metodolojik tartışma, iki tamamlayıcı ama farklı mantıksal çerçeveye sahip aracın sınırlarını netleştirmeyi gerektiriyor. Malzeme Akışı Analizi (Material Flow Analysis, MFA) ve Yaşam Döngüsü Değerlendirmesi (Life Cycle Assessment, LCA), döngüsel ekonomi politikalarını kanıtaya dayalı zemine oturtmak için birlikte kullanıldığında en güçlü sonuçları üretir. MFA, belirli bir sistemde (ülke, sektör, ürün grubu) belirli bir dönemde madde ve enerji akışlarını izler. Girdi-çıktı dengesi ilkesine dayanır: Hammadde girişi, stok değişimleri ve atık/emisyon çıkışları arasındaki kütle dengesi kurulur. Döngüsel ekonomi politikaları için MFA, "ne kadar materyal döngüye girdi?" sorusunu yanıtlar ve döngüselllik oranı (circularity rate) gibi toplamsal göstergeler üretir. Avantajı, sistem ölçeğinin geniş tutulabilmesi ve veri yoğunluğunun görece düşük olmasıdır. Dezavantajı ise çevresel etkileri nitelendirmemesi; yalnızca akışların miktarını ölçmesidir. LCA ise ürünün ya da sürecin çevresel etkisini, iklim değişikliği, su kullanımı, ekosistemin toksikolojik baskısı, ham madde çıkarımından bertarafa dek hesaplar. ISO 14040/14044 standartlarıyla çerçevelenmiş bu metodoloji, etki değerlendirme aşamasında (LCIA) midpoint ve endpoint kategori göstergelerini kullanır. Döngüsel ekonomi LCA analizi yapılırken önemli bir metodolojik sorun, geri dönüştürülmüş içerik ile geri dönüşüm sürecinin sistem sınırları içine nasıl dahil edileceğidir. Tasarım kararlarında A1-A3 (ürün aşaması) ile C1-C4 (yıkım ve atık işleme) arasındaki sınır, sonuçları dramatik biçimde değiştirebilir. MFA ve LCA'nın hibrit kullanımı, döngüsel ekonomi değerlendirme literatüründe giderek daha sık benimsenmektedir. Bir modelde MFA, materyal havuzlarını ve döngü dönemlerini tanımlar; bu havuz bilgisi LCA'nın fonksiyonel birim tanımına ve sistem sınırı kurgulamasına girdi sağlar. Plastik ambalaj sistemleri üzerine yapılan karşılaştırmalı çalışmalar, MFA-LCA entegrasyonunun salt LCA ya da salt MFA çalışmalarının kaçırdığı örtük ticaret akışlarını ve ikincil materyal kalite bozunmasını (material downcycling) görünür kıldığını ortaya koymuştur. Döngüsel ekonomi göstergelerinde tartışmalı bir alan, materyalin birden fazla döngüden geçmesiyle değer kaybı yaşaması olgusunun nasıl hesaba katılacağıdır. LCA'daki kalite faktörü (quality factor for secondary material) ve MFA'daki ağırlıklı ortalama geri dönüşüm verimliliği parametreleri bu meseleyi farklı şekillerde ele alır. AB Döngüsel Ekonomi Eylem Planı'nın veri gereksinimleri bağlamında her iki metodolojinin de çıktıları; ürün çevresel ayak izi (PEF) raporlamalarında ve kurumsal sürdürülebilirlik raporlarında referans olarak yer almaktadır.