Cam füzyon fırınlama, iki ya da daha fazla cam parçasının kontrollü ısıtma ve soğutma döngüsüyle tek bir yapıya birleştirildiği termal işleme sürecidir. Bu sürecin başarısını belirleyen en kritik malzeme parametresi, birleştirilen camların termal genleşme katsayılarıdır (COE, Coefficient of Expansion). Cam füzyon fırınlama uygulamalarında farklı COE değerlerine sahip camların birleştirilmesi, soğuma sırasında oluşan termal stres nedeniyle çatlak, katmanlanma ya da ani kırılma ile sonuçlanır. COE'si 90 olan stüdyo füzyon camının COE'si 82 olan bir yapısal cam parçasıyla birleştirilmesi durumunda iki cam, erime sıcaklığından oda sıcaklığına inerken farklı hızlarda büzülerek yapı içinde kalıcı artık stres oluşturur. Bu stres yapısal olarak kırılganlığı artırır ve hafifçe düşürülmesiyle bile kırılmaya neden olabilir. Cam füzyon fırınlama sürecindeki kritik ısıtma aşamaları şunlardır: ön ısıtma (25-540°C arası kontrollü ısıtma hızı), füzyon sıcaklığına ulaşım (yaklaşık 750-820°C; camın viskozitesine bağlı), tutma süresi (camın yeterli akış ve birleşme sağlaması için), tavlama sıcaklığında stabilizasyon (yaklaşık 480-540°C; iç gerilimlerin giderilmesi) ve son olarak kontrollü soğutma. Soğutma hızının tavlama aralığında yavaş tutulması, kalıcı artık stresin minimize edilmesi açısından ısıtma hızından çok daha kritiktir. Uyumsuz cam birleştirme sorunlarının tespiti için polarize ışık mikroskobu ya da gerilim gözlem lambası (stress viewer) kullanılır. Bu araç, camın iç stres dağılımını optik olarak görünür kılar ve füzyon kalitesini tahribatsız biçimde doğrular.