Akretasyon diski viskozite MHD ilişkisi, kompakt cisimlerin (kara delikler, nötron yıldızları, beyaz cüceler) çevresindeki madde disklerinin enerji yayınımını açıklayan temel mekanizmadır. Akretasyon diskleri X-ışını ikili sistemlerden aktif galaksi çekirdeklerine kadar geniş bir ölçek aralığında gözlemlenir. Viskoz ısıtma mekanizması şu fiziksel düşünceden kaynaklanır: diskteki malzeme iç katmanlarda (daha hızlı Keplerian yörüngede) dış katmanlara kıyasla daha hızlı döner. Bu açısal hız gradyanı, katmanlar arasında momentumun dışa transferine (ve enerjinin ısıya dönüşümüne) yol açan bir viskozite mekanizması gerektirir. Moleküler viskozite bu görevi yapacak kadar güçlü değildir; türbülans kaynaklı "α-viskozite" gereklidir. Shakura-Sunyaev α-disk modeli, turbulant viskoziteyi basit biçimde parametreize eder: ν = α c_s H Burada c_s ses hızı, H disk yüksekliği ve α < 1 boyutsuz viskozite parametresidir. Bu model, fiziksel viskozite mekanizmasını α parametresinin arkasına saklayarak analitik ilerlemeye olanak tanır. MHD türbülansın bu bağlamdaki rolü MRI (Magnetorotational Instability) tarafından açıklanır. Balbus ve Hawley (1991) çalışması, zayıf manyetik alan barındıran akretasyon diski viskozite MHD sisteminde MRI'nın devreye girdiğini gösterdi. MRI şu koşulda aktive olur: Keplerian dönme profili (dΩ/dr < 0) ile zayıf manyetik alan bir arada mevcutsa, küçük bozuntuların büyüdüğü kararsız bir hal ortaya çıkar. MRI'nın çalışma mekanizması: Farklı yörüngedeki iki gaz paketi manyetik alan çizgisiyle bağlandığında, içteki paket dışarıya viskoz çekim uygulanmış gibi yavaşlar; momentumu dışa kaybeder ve içe düşer. Dıştaki paket hızlanır ve dışa çıkar. Bu süreç kendini destekleyen bir türbülans döngüsü oluşturur ve akretasyon diski viskozite MHD bağlamında α ~ 0.01-0.1 değerlerine karşılık gelen efektif viskozite üretir. Enerjetik açıdan: viskoz dissipasyon bölgesel ısıtma oranı Q⁺ = νΣ(r dΩ/dr)² formülüyle hesaplanır. Bu ısı çoğunlukla yüzey soğuması (termal bremsstrahlung, senkrotron veya bölgesel kara cisim emisyonu) yoluyla atılır. Disk içindeki sıcaklık dağılımı gözlemsel spektral enerji dağılımını belirler; bu dağılım farklı akretasyon rejimleri arasında ayrım yapmak için kullanılır.