Hatila Vadisi Milli Parkı, Artvin'in doğusunda konumlanan ve Türkiye'deki nadir ılıman yağmur ormanı parçalarından birini barındıran alan. Bu özelliği onu ekolojik açıdan başlı başına ilginç bir inceleme konusuna dönüştürüyor. Ekosistem tipi açısından değerlendirildiğinde Hatila, Karadeniz'in getirdiği yüksek nem ile dağ topografyasının kesiştiği noktada biçimleniyor. Metreye yakın yıllık yağış ve sık sislerin beslediği bu vadi, ılıman yağmur ormanı karakteristiği gösteren birkaç Türkiye alanından biri. Yosun örtüsü, eğrelti ağırlıklı zemin florası ve gölgeye dayanıklı alt tabakanın zenginliği, bu özelliğin en somut göstergeleri. Hatila Vadisi Milli Parkı'nın ziyaretçi deneyimi açısından en güçlü yanı bozulmamışlık hissi. Yedigöller veya Kaçkar gibi Karadeniz parkları kadar bilinir olmadığından kalabalık sorunu yok. Ama bu aynı zamanda altyapının da sınırlı kaldığı anlamına geliyor. İşaretli yürüyüş güzergahları kısıtlı, konaklama imkânı yakın çevrede az. Vadi tabanındaki nehir koridoru parkın kalbini oluşturuyor. Hatila Çayı boyunca ilerleyen patika, hem flora gözlemi hem de jeolojik yapıyı anlamak için iyi bir güzergah. Su sesi ve yoğun yeşilin hakim olduğu bu aks, tropikal bir atmosferi andırıyor. Yaban hayatı çeşitliliği bakımından alan kaydedilmiş tür sayısıyla dikkat çekiyor. Memeli türlerinin yanı sıra endemik amfibi ve böcek taksonları araştırmacıların ilgisini çekiyor. Bununla birlikte tür gözlemi şansı rastlantısallığa bağlı; yoğun örtü altında hayvanların görülmesi zor. Negatif tarafta ise bazı konular öne çıkıyor. Sefer güçlüğü başı çekiyor: Artvin şehir merkezinden ulaşım kendi aracınız olmadan oldukça zorlaşıyor. Yağmurlu havalarda zemin kaygan, bazı patikalar tehlikeli hale gelebiliyor. Hatila Vadisi Milli Parkı, Türkiye'de benzerlerinin azaldığı bir ekosistemi temsil ediyor. Bu nedenle ekolojik değeri ziyaret değerinin çok üzerinde; koruma önceliğinin bu paralelliği yansıtması gerekiyor.