3D animasyon 2D animasyon farkı tartışması, animasyonun seyrettiği teknolojik dönüşümün getirdiği estetik ve kültürel kayıpları sormaktan ibarettir. Bu kayıpları tanımak, 3D animasyonun teknik olanaklarını inkâr etmek anlamına gelmez. 3D animasyon 2D animasyon farkının en çarpıcı boyutu stil çeşitliliğidir. 2D animasyon stilistik çeşitlilik açısından son derece zengindir: keskin geometrik formlar, ekspresyonist boyama, siyah-beyaz çizgi çalışması, tekstürlü fırça darbeleri, bunların her biri farklı görsel bir dil oluşturur. 3D animasyon pürüzsüz yüzeyler ve hacimsel formlar etrafında kümeleşme eğilimindedir; bu estetik büyük stüdyolarca hâkim bir standart hâline gelmiştir. El çizimi animasyonun insan bakışına sunduğu deneyim de farklıdır. Kare kare çizilen figürün hareketindeki mikro sapmalar, kasıtlı düz renk bloklarının yarattığı soyutlama, ve insan elinin her karede hissettirdiği varlık, bunlar bazı izleyiciler için 2D'nin eşsiz kalite boyutlarıdır. 3D animasyon 2D animasyon farkı salt teknolojik değil ekonomiktir: 2D animasyon üretimi daha yüksek emek, daha uzun süre ve büyük stüdyo bütçeleri gerektirir. Büyük yapım şirketleri 3D'ye yönelirken 2D kısmen bağımsız yapım, Japon stüdyoları ve Avrupa animasyonunda yaşamaya devam etmektedir. Bu tablo animasyon çeşitliliği açısından dikkat gerektirmektedir. Baskın stüdyoların estetik tercihleri evrensel norm gibi sunulduğunda, farklı görsel dillerin görünürlüğü azalır. Her iki format da farklı sanatsal güçler taşır; birinin diğerini silmesi değil, ikisinin birlikte var olması sağlıklı bir çeşitliliği temsil eder.