Ev yapımı domates konservesi fikri aklıma tohum kataloğu sayfasından girdi. Bir fide sayfasında "konservelik" yazıyordu. Sipariş verdim, yer hazırladım, beklemeye başladım. Dokuz fide dikti, dört çeşit domates. Küçük bahçem ama biraz çok kalabalıktı. Aralarında mesafe bırakmadım, büyük hata. Havalanma azaldı, alt yapraklar sararttı. Bir kısmını söktüm, kalan beş bitkiyle devam ettim. Temmuz sonunda meyve tutmaya başladı. Ev yapımı domates konservesi için özel olan çeşitler: eti dolgun, su az, kabuğu ince. Bende San Marzano tipi çeşit vardı, tam buydu. Konserve günü hazırlık büyüktü. Kavanozları sterilize ettim. Domatesleri haşladım, soğuk suya attım, kabuklarını soydum. Doğradım, tuzu ekledim, tencerede kısa süre pişirdim. Kavanozlara doldurdum, kapattım, fırında ek işlem yaptım. Ev yapımı domates konservesi ilk denemede on iki kavanoz çıktı. Dört kavanoz kapanmadı sağlıklı, onları hemen tükettim. Sekizi kaldı rafta. Kış aylarında birini açtım. O an anlattım bunu birkaç kişiye: çorbaya koyduğumda o yaz kokusu geldi. Kendi bahçemden, kendi ellerimle kapattığım bir kavanozdan. Bu duygu tarifi olmayan bir şey. Hata ettim, öğrendim. Kavanozları yarım santim boşluk bırakarak doldurmak gerekiyor, ben fazla doldurdum bazılarını, bu yüzden kapak atmadı. Bir dahakine daha dikkatli olacağım. Ev yapımı domates konservesi mevsimlik bir proje. Sadece yaz kısa, hazırlık büyük, ama o kış açtığın kavanozdaki yaz tadı karşılık veriyor.