Deri işleme tanen türleri arasındaki seçim, bitmiş derinin hem mekanik hem de duyusal özelliklerini belirleyen en kritik proses kararıdır. Tanenler kimyasal yapısına göre iki ana sınıfa ayrılır: hidroliz edilebilir tanenler (gallotanenler ve elagitanenler) ile yoğunlaşmış tanenler (proantosiyanidler). Her sınıfın kollajen molekülüyle kurduğu çapraz bağlanma kimyası, derinin son özellik profilini temelden farklı kılmaktadır. Yoğunlaşmış tanenler, palamut, kestane, quebracho, mimoza, kollajen fibril demetleriyle güçlü kovalent ve hidrojen bağı kurarak sert, dayanıklı ve şekil tutan bir deri üretir. Deri işleme tanen türleri açısından bu grup, ayakkabı tabanı ve kayış deri gibi yüksek aşınma direnci gerektiren ürünlerde tercih edilir. Yoğunlaşmış tanenlerin yüksek mol ağırlıklı polifenol yapısı deriye yoğun bir dolgu sağlar; bu da son derece az esneme, düşük nem absorbsiyonu ve uzun yıpranma direnci ile sonuçlanır. Hidroliz edilebilir tanenler, meşe mazısı, valonea, tara, kollajen zincirlerine daha düzenli ve homojen biçimde bağlanır. Deri işleme tanen türleri içinde bu grup, daha yumuşak, daha dökümlü ve el verimi yüksek deriler üretir; bu özellikler giysi, eldiven ve içten kaplama deri gibi cilt temasında konforun ön planda olduğu ürünler için tercih edilen profili yaratır. Hidroliz edilebilir tanenlerin daha küçük molekül boyutu, kollajen fibril aralarına daha homojen penetrasyon sağlar ve deri liflerinin görece bağımsız kaymasına izin vererek yumuşaklığı destekler. Deri işleme tanen türleri pratiğe yansıdığında hibrit tabaklama yaklaşımları devreye girer. Önce yoğunlaşmış tanen ile stabilizasyon sağlanır, ardından hidroliz edilebilir tanen ile dolgu ve renk derinliği artırılır; bu yöntem deri işlemecilerinin performans dengesini özelleştirmesine olanak tanır. Renk boyutunda da ayrım belirgindir: Yoğunlaşmış tanenler kırmızımsı-kahverengi ton verirken hidroliz edilebilir tanenler açık sarıdan soluk beige renge kadar daha nötr bir taban yaratır; bu taban açık renk boya uygulamaları için optimaldir.