Gitarı elimde tuttuğum ilk günden itibaren her şeyi kendi başıma halledebileceğimi düşünüyordum. YouTube videoları, forum yorumları, rastgele tab siteleri... Bunların yeterli olduğunu sanıyordum. Yıllarca süren bu maceradan sonra fark ettim ki gitar öğrenme hataları çoğu zaman başlangıçta yapılıyor ve insanın üzerinde bıraktığı iz sandığından çok daha derin. Birinci hatam, tuş baskısı ile ilgili vücudumun verdiği uyarıları görmezden gelmemdi. Sol elimin parmakları ağrıyor, bileğim tutuluyordu. Ama "çok çalışırsam geçer" diye geçiştirdim. Geçmedi. Bileklerimde tendinit benzeri bir şikayetle haftalarca gitar çalmak zorunda kaldım. Doğru pozisyon ve bileğin dinlendirilmesi, kendi kendine öğrenenlerin en sık atladığı detaydır. İkinci hatam, akorları öğrenir öğrenmez şarkılara atlamamdı. G majörü üç günde öğrendim ve hemen "Bu akorla hangi şarkıyı çalabilirim?" diye aramaya başladım. Parmak geçişlerini oturtmadan şarkıya koşmak, gitar öğrenme hataları listesinin zirvesine yerleşiyor. Geçişleri yavaş yavaş çalışsaydım, aylar sonra değil haftalar sonra akıcı çalıyor olurdum. Üçüncü hata, metronom kullanmayı kibirimle reddetmemdi. "Kulağım var, ritim tutarım" dedim kendi kendime. Oysa kayıtlarımı dinlediğimde tempom sürekli kaçıyordu. Ritim duygusu doğuştan gelen bir şey değil, eğitilen bir beceri. Metronoma başvurmayı aylar sonra kabul ettim ve o günden bu yana gelişimim katlandı. Dördüncü hatam, sadece sevdiğim tarzda parçaları çalışmaktı. Rock çalıyordum, yalnızca rock çalışıyordum. Klasik gitar tekniklerini, fingerpicking yöntemlerini, blues skalalarını "bana lazım olmaz" diye reddettim. Ama o dar koridor bir süre sonra duvarlarını bana hissettirdi. Çeşitlilik olmadan gitar öğrenme hataları birikirken ilerleme yavaşlar. Beşinci ve belki de en etkili hatam, kendimi başkalarıyla kıyaslamaktı. Onlarca yıldır çalan insanların videolarını izleyip "neden ben bu kadar kötüyüm" diye soruyordum. Bu soru beni motive etmek yerine içten içe eritti. Kendi önceki halinizle kıyaslamak, tek anlamlı ölçüttür. Başkasının yolculuğu size ait değil. Bu hatalardan her biri bana bir şeyler öğretti. Bedenlimi dinlemeyi öğrendim. Sabırla akor geçişleri çalışmayı öğrendim. Ritmi dışarıdan bir referansla doğrulamayı öğrendim. Ve en önemlisi, kendi müzisyenlik yolculuğumu sahiplenmeyi öğrendim. Gitar öğrenme hataları kaçınılmaz belki, ama farkında olmak onları daha az pahalıya getiriyor.