Edimbilim ikinci dil öğrencileri bağlamı, dilin yalnızca dilbilgisel yapıyla değil; dil eylemlerinin sosyal bağlamda nasıl gerçekleştirildiğiyle de ilgili olduğunu vurgular. Pragmatik yetkinlik, dili sosyal, kültürel ve söylemsel bağlama uygun biçimde kullanma kapasitesi, ikinci dil yeterliliğinin dilbilgisel boyutundan ayrıştırılarak incelenmesi nispeten geç başlayan bir araştırma alanıdır. Edimbilim ikinci dil öğrencileri araştırmalarının teorik çerçevesini oluşturan kavramlar arasında Austin ve Searle'ün dil eylem teorisi (speech act theory) öne çıkar. Bir dil eylemi, özür dileme, rica etme, reddedip geri çevirme, şikâyet etme, yalnızca bir önerme içermez; aynı zamanda kasıtsal bir sosyal eylem gerçekleştirir. İkinci dil öğrencilerinin bu eylemleri ne ölçüde ve nasıl edindikleri, pragmatik yetkinlik araştırmasının birincil sorusudur. Pragmatik aktarım (pragmatic transfer), edimbilim ikinci dil öğrencileri çalışmalarının temel kavramlarından biridir. Öğrenciler anadillerinin pragmatik normlarını, kibarlık stratejileri, yüz koruma mekanizmaları, söylem rutinleri, ikinci dile uyguladıklarında pragmatik aktarım gerçekleşir. Pragmatik aktarım hem sosyopragmatik (hangi durumda ne yapılacağı) hem de pragmalinguistik (dilsel araçların seçimi) düzeyde gözlemlenebilir. Hindwani gibi araştırmacıların Türk öğrencilerin İngilizce rica stratejilerine ilişkin bulguları, edimbilim ikinci dil öğrencileri ilişkisinin somut bir örneğini sunar. Dolaysız rica biçimlerinin Türkçe bağlamında kabul edilebilirlik eşiği ile İngilizce bağlamındaki eşik arasındaki fark, pragmatik aktarım hatasına zemin hazırlar; ancak bu hatalar dilbilgisi hatalarının aksine sıklıkla fark edilmez ve düzeltilmez. Kibarlık kuramı, edimbilim ikinci dil öğrencileri analizinde merkezi bir çerçeve sunar. Brown ve Levinson'ın yüz tehdidi eylemleri (FTA: face-threatening acts) ve telafi edici stratejiler modeli, kibar dilsel davranışın evrensel ve kültüre özgü boyutlarını birlikte ele almayı sağlar. İkinci dil öğrencilerinin yüz tehdidi eylemleri karşısında uygun yumuşatma (mitigation) stratejileri kullanıp kullanmadığı, pragmatik yetkinlik gelişiminin izlendiği kritik bir alandır. Pragmatik yetkinliğin öğretilebilirliği ve öğretim koşulları, edimbilim ikinci dil öğrencileri araştırmalarının uygulamalı boyutunu oluşturur. Bardovi-Harlig gibi araştırmacıların çalışmaları, pragmatik öğretimin geniş kapsamlı iletişimsel maruz kalma olmadan yavaş ve parçalı ilerlediğini; farkındalık artırıcı etkinliklerin, model konuşmalar, karşılaştırmalı kültürel çözümleme, bağlamlı fark ettirme, pragmatik yetkinlik gelişimini hızlandırdığını ortaya koymuştur. Disiplinlerarası bağlamda söylem çözümlemesi ve edimbilim ikinci dil öğrencileri arasındaki köprü, öğrencilerin uzun söylem birimlerinde, akademik sunum, tartışma yönetme, müzakere, sergilediği pragmatik örüntüleri incelemeye olanak tanır. Tutarlılık (coherence), söylem belirleyicileri (discourse markers) ve söylem stratejilerinin kullanımı bu bütünleşik araştırma gündeminin bileşenlerini oluşturur.