Swiss International Style, 1950'lerin ortasında İsviçre'de olgunlaşan ve grafik tasarım tarihinin seyrini değiştiren bir üslup hareketi. Uluslararası Tipografik Stil olarak da bilinen bu yaklaşım, tasarım alanında nesnel, sistematik ve matematiksel bir düzenin savunuculuğunu yaptı. Swiss International Style'ın temel ilkeleri özlü biçimde tanımlanabilir: ızgara sistemleri aracılığıyla düzen, içeriğin yapısına uygun matematiksel oranlar, süslemesiz yazı tiplerini (özellikle Helvetica gibi sans-serif karakterleri) tercih etme ve fotografik görüntünün illüstrasyon yerine nesnel iletişim aracı olarak kullanımı. Swiss International Style'ın coğrafi kökeni İsviçre olsa da etki alanı kısa sürede sınırları aştı. Basel ve Zürih, bu hareketin iki ana merkeziydi. Her iki kentteki tasarım okullarında geliştirilen eğitim anlayışı, hareketin teorik altyapısını oluşturdu ve dünyanın dört bir yanından öğrenciyi çekti. Izgara sistemi, Swiss International Style'ın en tanımlayıcı teknik unsuru. Yazı, görüntü ve boşlukların modüler bir ızgara üzerine yerleştirilmesi, görsel tutarlılığı ve okunabilirliği matematiksel bir disiplinle güvence altına alıyordu. Bu yaklaşım, kurumsal kimlik ve yayıncılık tasarımında hâlâ standart bir araç. Swiss International Style'ın kültürel etkisi tasarım pratiğinin çok ötesine taştı. Uluslararası sergilerin, havacılık şirketlerinin ve kültürel kurumların görsel kimliklerinde bu üslubun izleri 1960'lar ve 70'ler boyunca belirleyici biçimde yer aldı. Evrensel iletişim idealini taşıyan bu dil, ulusal sınırları aşacak biçimde okunabilir bir görsel şema olarak da işlev gördü. Büyük dijital tasarım platformları ve yazı tipi kütüphaneleri Swiss International Style prensiplerini miras alarak taşıdı. Çağdaş arayüz tasarımındaki beyaz alan kullanımı, tipografi hiyerarşisi ve ızgara sistemleri, bu hareketin günümüze uzanan doğrudan etkilerinin izleri.