Aquaplaning deneyimini yaşayana kadar bunun ne olduğunu teorik olarak biliyordum ama gerçek hissi hiç tahmin edemezdim. O gün anayolda saatte seksen kilometre civarında gidiyordum, yağmur şiddetliydi. Birden direksiyon boşluğa düştü, araç sürüklenmeye başladı ve ellerim tepki vermek istedi ama ne yapacağını bilemedi. Aquaplaning deneyimi saniyeler içinde gerçekleşti ama o saniyeler çok uzun hissettirdi. Lastiğimin su üzerinde süzüldüğünü, yere basma hissinin tamamen kaybolduğunu fark ettim. İçgüdüsel olarak fren yapmaya çalıştım; bu yanlış reflekstir, biliyorum, ama panik anında beyin teorileri unutuyor. Neyse ki yola paralel bir düzlük vardı, araç yavaşça bir kenara çekti, kontrolü kısmen geri kazandım. Sonrasında park edip birkaç dakika nefes aldım. Ellerim titriyordu. O günden öğrendiklerimi paylaşmak istiyorum. Aquaplaning anında fren yapmamak gerekiyor; aksine freni bırakmak ve gazı yavaşça azaltmak doğru tepki. Direksiyon sert çevrilmemeli, aracın gittiği yönde tutulmalı. En önemli önlem ise bu durumu yaşamamak: Yağmurlu havalarda hız düşürülmeli ve lastik derinliği düzenli kontrol edilmeli. Benim lastiklerim aşınmıştı, bu aquaplaning deneyimini kaçınılmaz hale getirdi. O günden sonra yağmurlu havalarda şerit değiştirmeyi minimuma indirdim, hızı çok daha erken düşürüyorum ve lastik kontrolünü mevsimlik yapıyorum. Aquaplaning deneyimi bir ders oldu; tekrar yaşamamak için aldığım önlemler şimdi alışkanlığa dönüştü.