Limit hesabı hatası benim için uzun süre görünmez bir engel oldu. Soru çözüyordum, sonuç çıkıyordu, ama yanlış. Neden yanlış olduğunu bir türlü bulamıyordum. Sınav kâğıdım geldiğinde aynı tür sorudan iki puan kesik olduğunu gördüm. Asistana gittim, baktı: "Sınırı doğru almışsın ama bu formü yanlış uygulamışsın" dedi. Formüle baktım, doğru görünüyordu bana. Bir süre tartıştık, sonra fark ettim. Limit hesabı hatasını yapıyordum: x sonsuza giderken en büyük dereceli terimi doğru belirliyordum, ama pay ve paydayı o terime göre bölerken bölme işlemini yanlış uyguluyordum. Hata küçük ama tutarlıydı, her seferinde aynı yerde aynı adımı yanlış yapıyordum. Hata analizi yapmak için son beş sınavımı önüme koydum. Bakışım o adıma gidince gördüm: evet, her seferinde aynı yerde. Bu o kadar içselleşmiş yanlış bir alışkanlıktı ki soru çözerken fark etmiyordum bile. Limit hesabı hatasını düzeltmek için şu yaklaşımı denedim: o adımı ayrı bir kağıda defalarca doğru uyguladım. Adımı parçalara ayırdım, her parçayı sözel olarak açıkladım. Bir hafta boyunca sadece o tip soruları çözdüm. Çözüm işe yaradı. Ama asıl ders şuydu: hata analizi yapmadan çalışmak, temeli çürük kalan bir duvar örmek gibi. Yanlışı tekrar etmek pratik değil, yanlışı pekiştirmek. Hataları saymak değil, neden yaptığını anlamak gerekiyor.