**Roma su kemerleri nasıl yapıldı?** Roma su kemerleri, mühendislik tarihinın en çarpıcı başarılarından biri. Beton, çelik ya da modern pompalama sistemleri olmadan şehirlere kilometrelerce uzaktan su taşıdılar. **Temel prensip: yerçekimi** Roma su kemerlerinin sırrı teknik görünüşten daha basit: yerçekiminden yararlanmak. Su, kaynaktan şehre doğru sürekli çok küçük bir eğimle akar. Bu eğim kilometre başına yaklaşık 1-3 metre; çok az ama sürekli akışı sürdürmek için yeterli. **Kanal ve kaplama** Suyun büyük kısmı açık kanallardan değil, speküs adı verilen kapalı taş ya da tuğla kanallardan geçerdi. Kanalın iç yüzeyi opus signinum adı verilen bir harç karışımıyla kaplanırdı; bu kaplama hem geçirgenliği azaltırdı hem de su ile temas eden yüzeyi korudu. **Kemerler neden gerekli?** Arazi her zaman düzgün eğimli değil. Vadileri geçmek, uygun eğimi korumak için kemerli yapılar inşa edilirdi. Roma su kemerlerinin en görünür kısmı bu yüksek kemerli köprülerdir. Ama aslında suyun büyük çoğunluğu yer altında ya da alçak köprülerde taşınırdı. **Yapı malzemeleri** Taş, tuğla ve özellikle pozzolana adı verilen volkanik bir kumu kullanarak ürettikleri beton temel malzemeleri. Bu beton zamanla su altında sertleşiyor; bu özellik günümüz araştırmacılarının da dikkatini çekiyor. **Kaç tane inşa edildi?** Roma şehrinin zirvesinde on bir büyük su kemeri bulunuyordu; bu altyapı şehre günde yaklaşık 1 milyon metreküp su taşıdı. İmparatorluk topraklarındaki diğer şehirlere de benzer sistemler kuruldu. Türkiye'de Aspendos ve İstanbul'daki (Konstantinopolis) su kemerleri bu mirasın parçası.