Geri dönüşüm etkinliği düzenlemenin yarattığı iyi hissi kimse inkâr etmiyor. Okullar, belediyeler, şirketler; herkes bir etkinlik organize ediyor, fotoğraflar çekiliyor, rakamlar açıklanıyor. Peki bu etkinliklerin fiilî çevresel etkisi gerçekten ne kadar? Geri dönüşüm etkinliği söyleminin en büyük sorunu, sistemik sorunu bireysel davranışa indirgemesi. Toplanan plastik miktarı etkileyici görünebilir; ancak plastik üretiminin küresel büyüme hızıyla kıyaslandığında bu rakam çoğunlukla sembolik kalıyor. Birleşmiş Milletler verilerine göre plastiklerin yüzde dokuzdan azı fiilen geri dönüştürülüyor; geri kalanı ya yakılıyor ya depolara gidiyor ya da doğaya karışıyor. Etkinlikle toplanan ton miktarı bu tablonun neresinde duruyor? Etkinlik modelinin bir başka yapısal açığı: sürdürülebilirlik. Tek seferlik toplama kampanyaları, günlük tüketim alışkanlıklarını değiştirmiyor. Katılımcılar etkinlik sonrasında aynı miktarda ambalajlı ürün satın almaya, aynı miktarda atık üretmeye devam ediyor. Kısa vadeli görünürlük yaratmak ile uzun vadeli davranış değişikliği oluşturmak çok farklı şeyler. Geri dönüşüm etkinliği organizatörlerinin üstünde durmadığı bir gerçek daha var: geri dönüşüm sürecinin kendisi de enerji ve kaynak tüketiyor. Bazı malzemelerin toplanması, taşınması ve işlenmesinin karbon ayak izi, üretilen çevresel faydayla her zaman örtüşmüyor. Bu hesabı şeffaf yapmak yerine etkinlik yalnızca "toplanan ton" rakamıyla pazarlanıyor. Bu eleştiriler geri dönüşümü anlamsız ilan etmek için değil. Materyallerin büyük bölümünde geri dönüşüm, çöpe göndermekten kesinlikle daha iyi. Sorun, geri dönüşüm etkinliğinin tüm çevre sorununu çözdüğü yanılsaması yaratması ve asıl tartışmanın, üretim miktarının azaltılması, tek kullanımlıkların yasaklanması, üretici sorumluluğu mevzuatı, gündemden kayması. Daha dürüst bir etkinlik modeli şöyle görünür: katılımcılara toplanan materyallerin nereye gittiği, gerçekte ne kadarının işlendiği ve sistemik değişim için hangi politika araçlarının gerekli olduğu anlatılır. Yalnızca iyi hissettirmek, yalnızca fotoğraf üretmekten farklı değil.