Mübadele torunu Yunanistan ziyareti fikri ailemizde yıllarca konuşuldu. Büyükannem hayattayken gitmeyi istedi, gidemedik. Ben gittim, onun adına da. Büyükannem 1923 mübadelesinde Selanik'ten gelen ailenin torunuydu. Hangi mahalle, hangi ev, bilerek büyütülmüş anılar vardı. Selanik'e gittim bu yüzden. Mübadele torunu Yunanistan ziyaretinde en ağır an şehre indiğim ilk öğleden sonraydı. Liman civarı, eski mahalleler, şehrin merkezine yürüdüm. Bir yerde büyükannemin anlattığı kiliseyi andıran bir yapı gördüm. Fotoğraf çektim, eve gönderdim. Annem "bu o olabilir" dedi. Tarihi sokakları yürümek farklı bir his. Benim ailemden insanlar bu taşlarda yürüdü. Gitmek zorunda kaldılar, hayatlarını bıraktılar. Onların gittiği yerde ben gezgin olarak duruyordum. Bu iç çelişkiyi taşımak zor. Selanik'te bir müzede mübadele tarihi sergileniyor. Fotoğraflar, belgeler. O fotoğraflara uzun baktım. Kimler olduğunu bilmiyorum ama benzer yüzler, benzer yaşlar. Büyükannem de bu yaştaydı mı gittiğinde? Mübadele torunu Yunanistan ziyareti bana kimlik hakkında bir şey öğretti. Bir yere ait olduğum ve o yerin şimdi başka ülke olduğu ikisi birlikte var olabiliyor. Çelişki değil, katman bu. Büyükannemin anlattığı hikayeler benim de hikayem oldu, coğrafya değişse de.