Pirouette denge fiziği, açısal momentum korunumunun dans biyomekaniğine en açık biçimde yansıdığı alandır. Dönüşe başlayan dansçı, ayakla zemin arasındaki kısa temas süresinde gövdeye döndürücü impuls uygular; ardından pasé pozisyonunda bir ayak üzerinde dengeyi sürdürürken açısal momentumu minimize eden kuvvetlerle mücadele eder. Merkez atalet momenti (I), pirouette denge fiziğinin temel değişkenidir. I = Σmr² ifadesinde her kütle biriminin dönme eksenine olan uzaklığının karesi belirleyicidir. Pasé pozisyonunda çalışma bacağını gövdeye yakın tutmak bu uzaklığı azaltır, atalet momentini düşürür ve açısal hızı (ω) artırır, açısal momentum (L = Iω) sabit kaldığından bu ilişki zorunlu bir sonuçtur. Kolların ve çalışma bacağının gövdeden uzaklaştırılması ise tersi etkiyi üretir ve dönüş temposunu yavaşlatır. Pirouette denge fiziği açısından spotting mekanizması ayrı bir analiz gerektirir. Baş rotasyonunun gövde rotasyonuna kıyasla geciktirilip öne hızla fırlatılması, görsel sabitleme noktasını korumanın yanı sıra başın oluşturduğu açısal momentum katkısını da etkiler. Vestibüler sistem bu hızlı baş hareketleri sırasında oryantasyonunu koruyabilmek için propriyosepsiyon ve görsel sistemle sürekli entegrasyon içindedir. Denge açısından destek poligonunun önemi de göz ardı edilemez: Demi-pointe ya da tam pointe üzerindeki tek ayak desteği, destek yüzeyini dramatik biçimde küçültür. Merkezi yerçekimi çizgisinin bu küçük yüzey içinde kalması, reaktif denge stratejilerini yürürlüğe sokan küçük postural düzeltmelerin sürekli devresinin çalışmasını zorunlu kılar.