Kafes ağ topolojisi analizi, bu yapının dayanıklılık açısından neden öne çıktığını açıkça ortaya koyar. Kafes (mesh) topolojisinde her düğüm, birden fazla komşusuna doğrudan bağlıdır; bu sayede herhangi bir bağlantı veya düğüm arızalandığında trafik alternatif yollardan otomatik olarak yeniden yönlendirilir. Bu çokluluk, kritik altyapılarda, özellikle veri merkezleri ve askeri ağlarda tercih edilen başlıca nedendir. Hiyerarşik topoloji ise ağı katmanlı bir ağaç yapısında organize eder: omurga, dağıtım ve erişim katmanları birbiri üzerine inşa edilir. Bu yapı, yönetimi ve ölçeklendirmeyi büyük ağlarda son derece pratik kılar. Trafik akışı öngörülebilirdir ve her katmanın işlevi belirgindir. Ancak hiyerarşik yapının zayıf noktası, üst katmanlardaki bir bileşenin devre dışı kalmasının altındaki tüm alt ağları etkileyebilmesidir. Kafes ağ topolojisi analizi yapıldığında fiyat-dayanıklılık dengesi ön plana çıkar. Tam kafes (full mesh) yapısı, n düğüm için n×(n-1)/2 bağlantı gerektirir; bu da büyük ağlarda kablo ve ekipman maliyetini astronomik düzeye taşır. Kısmi kafes (partial mesh) bu maliyeti düşürür ancak dayanıklılıktan belirli ölçüde ödün verilir. Hiyerarşik topoloji, kurumsal kampüs ağları, ISP altyapıları ve büyük veri merkezleri gibi yapılandırılmış ortamlarda baskın tercih olmaya devam etmektedir; çünkü operasyonel karmaşıklık yönetilebilir düzeyde kalır. Kafes ise coğrafi olarak dağılmış ve yüksek erişilebilirlik gerektiren senaryolarda tercih kazanır. Dayanıklılığı maksimize etmek isteyen ağlar için kafes daha güçlü bir seçenektir; ancak bu avantajın operasyonel ve finansal maliyeti göz ardı edilmemelidir.
