Piyano öğrenirken zorluk denilince benim için net bir an var: fa diyez majör gamı. Sağ el gidiyordu, sol el gidiyordu, ama ikisini bir arada çalmaya çalışınca beyin adeta donuyordu. Piyano öğrenirken zorluk yaşamayan yok; ama bu spesifik noktada haftalarca takıldım. Ne yapmışım ki bu kadar? İki elin bağımsız hareket etmesini öğrenmeden parça çalışmıştım. Teknik altyapıyı atladım, parçaya girdim. Piyano öğrenirken zorluk büyük çoğunlukla bu nedenle doğuyor: temeli kurmadan üst katı inşa etmeye çalışmak. Hocam bana bir teknik önerdi: önce sadece sağ el, sonra sadece sol el, sonra her ikisi yavaş tempoda. Metronom en düşük ayarına getirildi. Bu kadar yavaş çalmak ilk başta can sıkıcıydı; ama beyin o yavaşlıkta iki eli birlikte koordine etmeyi öğreniyordu. Piyano öğrenirken zorluk çektiğim bu noktayı aşmam iki hafta daha aldı. İki hafta boyunca sadece o tek kısım, her gün on dakika. Teknik pekişince parçanın geri kalanına geri döndüm; akıcılık gelmişti. O süreçte şunu öğrendim: tıkandığınız yeri atlamak geçici çözüm, o noktayı yeniden ele almak kalıcı çözüm. Piyano öğrenirken zorluk yaşandığında paniklemek değil, geri gidip daha yavaş başlamak en doğru strateji. Bugün fa diyez majör gamı çalamadığımda ne yapacağımı biliyorum. Bu bilgi, o uzun iki haftanın en güzel armağanı.