Tarihi kagir yapı müdahalesi, özgün malzeme ve yapım tekniklerine saygı gösteren, geri dönüşümlülük ilkesini (reversibility) esas alan ve yapının taşıma kapasitesini artırırken bütünlüğünü koruyan disiplinlerarası bir süreçtir. Müdahale öncesinde ayrıntılı malzeme karakterizasyonu ve hasar tespiti zorunludur. Tarihi kagir yapı müdahalesi kapsamında harç uyumu meselesi en sık tartışılan teknik konudur. Özgün harçlar genellikle kireç esaslıdır ve modern portland çimento harçlarına kıyasla önemli ölçüde daha düşük basınç dayanımı ile daha yüksek buhar geçirgenliği sergiler. Portland çimento bazlı harç yerine konan doldurma, taş veya tuğlada mekanik gerilim yığılmasına ve yüzey hasarına yol açabilir. Bu nedenle ikame veya tamamlama harçlarında mekanik uyumluluk (elastisite modülü, basınç dayanımı) ve kimyasal uyumluluk (tuz göçü, pH dengesi) birlikte değerlendirilmelidir. Enjeküsyon konsolidasyonu, derin çatlakların ve boşluk bölgelerinin doldurulmasında kullanılan teknik bir müdahale yöntemidir. Tarihi kagir yapı müdahalesi için kireç veya Doğal Hidrolik Kireç (NHL) esaslı enjeksiyon karışımları bu konuda tercih edilen çözümü oluşturur; ultra ince çimento belirli koşullarda kabul görse de potansiyel hasarı nedeniyle dikkatli kullanım gerektirir. Taş yüzeylerinde kesilmiş taş değişimi gereken durumlarda kaynak ocağından özgünle aynı mineralojik bileşime sahip malzeme temin edilmelidir; farklı mineroloji hem görsel uyumsuzluğa hem de galvanik korozyon benzeri kimyasal etkileşimlere yol açabilir. Yapısal pekiştirme için düşük etkili müdahale araçları olan titanyum veya paslanmaz çelik ankrajlar tercih edilirken demir ve karbon çeliği korozyon ve termal gerilim riskleri nedeniyle büyük ölçüde terk edilmiştir.