Genç sanatçı tükenmişliği, sanat ekosisteminin geleceğe taşıyacağı sesi tehdit eden yapısal bir sorun. İlk beş yılda üretimi bırakan genç sanatçıların oranının yüksekliği, yeteneğin değil koşulların belirleyici olduğunu gösteriyor. Ekonomik sürdürülemezlik bu süreçte birincil faktör; fakat tek başına yeterli bir açıklama değil. Genç sanatçı tükenmişliğinin arka planında birkaç güç bir araya geliyor. Galeri kapılarının tanınan isimlere açık, yeni seslere kapalı olduğu hiyerarşik yapı; sanatsal üretimle geçim sağlamak arasındaki derin uçurum; uzun vadeli projelerin finansmanı için var olan destek mekanizmalarının yetersizliği ve sanat dünyasının aynı kişilerin aynı döngüde konuşulduğu kapalı çevresi, bu güçlerin başında geliyor. Sektör bu sorunu görmezden gelmenin bedelini ödüyor. Tükenen sanatçı üretimi bıraktığında, yalnızca bireysel bir kariyer sona ermiyor; potansiyel olarak onlarca yıllık bir üretim potansiyeli, geliştirilemeyen bir bakış açısı kayboluyor. Genç sanatçı tükenmişliğini azaltmak için galeri programlarına genç sanatçı kotaları, mentorluk ortaklıkları, proje bazlı küçük ölçekli fonlar ve sanat üretimini destekleyen konut-atölye modelleri somut müdahaleler olarak tasarlanabilir.