Recasting düzeltici geri bildirim dil bağlamı, ikinci dil edinimi araştırmalarında öğretim pratiğine en yakın duran ve en geniş ampirik literatüre sahip konulardan biridir. Recasting (yeniden yapılandırma ya da örtük düzeltme), öğrencinin hatalı ifadesini kesintiye uğratmadan doğru biçimiyle yeniden söylemek olarak tanımlanır; bu süreçte iletişim akışı korunur. Recasting düzeltici geri bildirim türleri arasında nasıl konumlandırıldığını anlamak için Lyster ve Ranta'nın (1997) sınıflandırmasına başvurmak gerekmektedir. Altı geri bildirim türü tanımlanmıştır: recasting (örtük düzeltme), açık düzeltme, üstdilsel geri bildirim, hatayı gösteren işaret (elicitation), yineleme (repetition with rising intonation) ve netleştirme isteği. Recasting bu listede en örtük uçta konumlanır çünkü öğrenciye hata yaptığı doğrudan söylenmez. Recasting düzeltici geri bildirim etkinliğine ilişkin araştırma bulguları tartışmalıdır. Örtük ve dolayısıyla fark edilmesi güç olan bir geri bildirim türü olarak recasting, alım (uptake) oranı açısından açık düzeltmeye kıyasla daha düşük performans sergiler. Lyster ve Ranta'nın gözlemlediği üzere, öğrenciler recastingi hata düzeltme olarak değil; onay ya da başka bir iletişimsel hamle olarak yorumlayabilir. Bu durum, geri bildirimin kazanım sürecine katkı sağlayıp sağlamadığını test eden araştırmalar için metodolojik bir sorun oluşturur. Recasting araştırmalarındaki temel metodolojik ayrım, kısa vadeli alım (uptake) ile uzun vadeli kazanım (acquisition) arasındadır. Alım ölçütleri sınıf gözlemine dayanırken; kazanım ölçütleri, aynı hedef biçimlerin daha sonraki üretimde ya da anlamada iyileşmeyle gözlemlenmesini gerektirir. Bazı araştırmalar, düşük alım rağmen recastingin uzun vadeli kazanıma katkı sağlayabileceğini ileri sürmektedir; bu bulgu, alım verilerine dayalı değerlendirmelerin sınırlılığını vurgular. Bağlamsal moderatör değişkenler, recasting düzeltici geri bildirim etkinliğini önemli ölçüde düzenler. Hedef biçimin saliency'si (belirginliği), fonetik olarak baskılı mı değil mi, öğrencinin dil seviyesi, geri bildirimin dilbilgisel mi sözcüksel mi olduğu ve sınıf bağlamının anlamsal bütünlüğü bu değişkenler arasında sayılabilir. Recasting + vurgu kombinasyonu, düzeltilen biçime ses tonu veya vurguyla dikkat çekmek, daha yüksek alım oranlarıyla ilişkilendirilmiştir. Eğitimde recasting tekniği uygulamasının öğretmen kararlarına yansıması şu pratik çıkarımları destekler: Sözcüksel hatalar için açık düzeltme daha işlevsel olabilirken; morfolojik ya da sözdizimsel yapılarda recasting, iletişim akışını koruyarak ve kaygıyı artırmadan doğru modeli sağlayan bir araç olarak tercih edilebilir. Öğrencinin alım davranışını izlemek ve fark edilmeyen recastingleri daha belirgin biçimde tekrarlamak, amplified recast, öğretmenin düzeltici geri bildirim repertuarını genişletir. Recasting düzeltici geri bildirim yazınının güncel odaklarından biri, dijital ve çevrimiçi öğrenme ortamlarındaki uygulamayı araştırmaktır. Yazılı geri bildirim bağlamında recastingin analog işlevi, yapılandırılmış reformülasyon yorumları, çevrimiçi dil öğrenme platformlarının geri bildirim tasarımı için aktif bir araştırma sorusu olmayı sürdürmektedir.