CDS kredi riski ölçümü, yapılandırılmış kredi piyasalarının en karmaşık enstrümanlarından biri olan kredi temerrüt swaplarını analitik bir lens olarak kullanan bir metodoloji alanıdır. Temelinde CDS, bir referans varlığın temerrüdüne karşı koruma sağlayan bir türev sözleşmedir: koruma alıcısı periyodik prim ödemesi yaparak potansiyel temerrüt riskini koruma satıcısına transfer eder. CDS kredi riski ölçümü bağlamında CDS spread'i, primlerin yıllıklandırılmış baz puan cinsinden ifadesi, piyasanın o referans varlığa atfettiği kredi riskini sürekli ve piyasa fiyatlı biçimde yansıtır. Bu özellik CDS'i muhtemelen en gerçek zamanlı kredi riski göstergesi yapar; tahvil fiyatlarına kıyasla likidite koşullarından daha az etkilenir ve kredi kalitesi değişimlerine daha hızlı tepki verir. Risk yorumlaması açısından CDS spread'i temerrüt olasılığı (PD) ve kayıp oranı (LGD) bileşenlerine çözümlenebilir. Basitleştirilmiş bir formülasyonla: CDS spread ≈ PD × LGD. Kurtarma oranı (recovery rate) varsayımı, genellikle yüzde 40 temel alınır, bu çözümleme için kritik bir girdi olmakla birlikte varlık sınıfına ve sektöre göre önemli ölçüde değişkenlik gösterir. Kredi riski yönetimi açısından CDS'in sağladığı en önemli değer kaldıraçlı korunma (leveraged hedging) imkânıdır: aynı nominal tutardaki tahvil alımına kıyasla çok daha küçük bir prim ödenerek temerrüt riskine karşı koruma sağlanabilir. Bunun yanı sıra CDS spread'leri karşılaştırmalı kredi analizi, bir sektör içindeki şirket kredi kalitelerini sıralamak ve arbitraj fırsatı aramak, için piyasa bazlı bir araç seti sunar. Baz riski (basis risk), CDS ile fiziksel tahvil arasındaki fiyat uyumsuzluğu, bu enstrümanın pratik kullanımında göz ardı edilemeyecek bir faktördür. CDS'in ve dayanak varlığın likiditesinin farklılaşması, temerrüt olayı tanımlarındaki nüanslar ve taraf riski (counterparty risk), ISDA teminatlama rejimi altında kısmen azaltılmış olsa da, bu enstrümana özgü risk boyutlarıdır.