Seramik kil çeşitleri arasındaki farklar, son ürünün dokusunu, rengini ve dayanıklılığını doğrudan belirliyor. Kil seçimi rastgele yapıldığında teknik sorunlar kaçınılmaz; beklenen sonuç ile çıkan arasında büyük uçurum oluşuyor. Earthenware (çömlek kili) özellikleri: Düşük fırınlama sıcaklığı (1000-1150°C) avantajı var; bu seramik kil çeşitleri arasında en erişilebilir başlangıç seçeneği yapıyor. Koyu kırmızımsı veya turuncu ton, ham haliyle karakteristik görünüm veriyor. Sır (glaze) sonrası renkler canlı çıkıyor. Eksisi: Gözenekli yapısı nedeniyle sırsız bırakıldığında su geçirgenliği yüksek; yemek kabı olarak kullanım için mutlaka sırlanmalı. Stoneware (taş kili) özellikleri: Orta-yüksek sıcaklık (1200-1300°C) gerektiriyor. Seramik kil çeşitleri değerlendirmesinde stoneware, dayanıklılık ve günlük kullanım direnci açısından öne çıkıyor. Gri, kahverengi ve bej tonlarında doğal görünüm. Gözeneksiz yapısı sırsız kullanımda bile hijyenik. Hem fırınlanmış hem de ham haliyle kolay şekillendirme. Porselenin özellikleri: Yüksek fırınlama sıcaklığı (1250-1400°C) ve ince dokusundan dolayı en hassas kil kategorisi. Pişme sonrası yarı saydam özelliği estetik açıdan benzersiz. Seramik kil çeşitleri arasında çalışması en güç seçenek: Kuru halde çatlamaya eğilimli, şekillendirmede müsamahası az. Renk genellikle beyaz veya çok açık gri; sır altında ve sır üstünde renk uygulamaları farklı sonuçlar veriyor. Raku kili: Özel raku fırınlama tekniğiyle kullanılan bu kil, dramatik renk ve doku efektleri üretiyor. Günlük kullanım için değil; koleksiyoner ve dekoratif çalışmalar için tercih edilen seramik kil çeşidi. Seçim önerisi: Başlangıç için stoneware pratik ve affedici. İleri düzey teknik çalışma için porselen; hızlı ve deneysel çalışma için earthenware.