Tiyatro eleştirisi medya içindeki yeri son on yılda dramatik biçimde daraldı. Gazetelerin kültür sayfaları küçüldü, bağımsız eleştiri platformları ayakta kalmakta güçlük çekiyor, dijital medyada tiyatro eleştirisine ayrılan alan neredeyse sıfıra indi. Tiyatro eleştirisi medyadan neden çekildi? Öncelikle ekonomik baskı. Dijital reklamcılık, geleneksel medya gelirini tasfiye etti. Kültür sayfaları ilk kesilen bölümler arasına girdi. Bir de okuyucu tercihlerinin değişimi var: Derinlemesine analiz talep eden kitle küçüldü, hızlı tüketime yönelik içerik ön plana geçti. Bu tablonun sanatsal sonucu ağır. Tiyatro eleştirisi medyada yer buldukça eleştirmenler ile sanatçılar arasında üretken bir gerilim oluşurdu. Bir eleştiri, bir ekibin bir sonraki prodüksiyon için düşünmesini sağlardı. Bu diyalog zayıfladı. Artık çoğunlukla fragmanlar ve tanıtım yazıları var, eleştiri değil, pazarlama. Sosyal medya boşluğu dolduruyor mu? Kısmen. Instagram paylaşımları, Twitter yorumları, YouTube vlog'ları bir tür tiyatro eleştirisi medya ortamı oluşturuyor. Ama bu ortamın büyük kısmı ya övgü ya da kısa izlenim. Dramatik analiz, tarihsel bağlam, sahneleme dili üzerine derinlemesine düşünce yok. Çözüm için bağımsız eleştiri platformlarının sürdürülebilir finansman modelleri bulması, tiyatro kurumlarının eleştiriye yer açması ve genç eleştirmenlere mentorluk sunulması gerekiyor. Tiyatro eleştirisi medyadan tamamen çekilirse, tiyatronun kendi kendini sorgulaması da ortadan kalkar.