Saksafon ligature karşılaştırması saksafon çalıcılar arasında sıklıkla tartışılan, görünürde küçük ama ses üzerinde etkisi olan bir konudur. Kamışı ağızlığa bağlayan bu aparat, saksafonun toplam ses karakterini şekillendiren faktörlerden biri olarak kabul edilir. Metal ligature saksafon ligature karşılaştırmasında en yaygın kullanılan tiptir. Paslanmaz çelik veya pirinçten üretilen metal ligature titreşim iletimini güçlü biçimde sağlar; bu özellik sesi parlak, ayrıntılı ve projeksiyon odaklı hale getirir. Jazz ve pop performanslarında tercih edilen parlak ve keskin tiz karakteri çoğunlukla metal ligature sayesinde elde edilir. Dayanıklılığı yüksektir; düşürme ve mekanik zorlamaya karşı diğer materyallere göre daha dirençlidir. Dezavantaj olarak bazı çalıcılar metal ligaturenin sesi sert veya metalik bulabilir; özellikle sıcak ve yuvarlak ton arayanlar için bu özellik çekici gelmeyebilir. Deri ligature saksafon ligature karşılaştırmasında sıcak ve yuvarlak ton profili oluşturma konusunda öne çıkar. Deri materyalin esnekliği vibrasyon iletimini farklı biçimde yönetir; kamışın titreşmesine daha geniş bir alan açar. Klasik ve oda müziği yorumcuları ile sıcak caz tonu arayanlar deri ligatureyi tercih ediyor. Dezavantaj olarak uzun vadeli kullanımda deri kısım gerebilir, deforme olabilir ve baskı dengesini yitirebilir; metal alternatiflere kıyasla ömrü daha kısadır. Plastik veya kompozit ligature ise giriş seviyesi saksafonlarda yaygın kullanılır. Fiyat avantajı en güçlü tarafıdır; ses karakteri açısından ise metal ve deri arasında bir konumda yer alır. Uzun vadeli performans tatmini açısından uzman çalıcılar genellikle daha ileri seçeneklere geçiyor. Saksafon ligature karşılaştırmasında kesin bir cevap yoktur; çalım stili, aranan ton rengi ve bütçe rehber niteliğindedir.