O gün ofiste herkes sakinken bir alarm geldi. Servisimiz cevap vermiyor. Monitoring paneli kırmızıya boyandı. Kullanıcılar bağlanamıyor. Ve ben tam biliyordum sebebini, çünkü suçlunun ben olduğumu içimde hissediyordum. Bir gün önce bir performans sorunu vardı. Stack Overflow'da arama yaptım, yüksek oy almış bir cevap buldum, kodu kopyaladım, küçük değişiklikler yapıp push ettim. Stack Overflow kod kopyalama riski konusunda uyarılar okumuştum ama "bu kadar oy almış cevap yanlış olmaz" diye düşündüm. Yanıldım. O cevap 2014'te yazılmıştı. Kullandığı kütüphane versiyonu çok eskiydi. Bizim ortamımızda thread-safe değildi. Düşük trafikte sorun çıkarmamış, ama production yüküyle yarış koşuluna girmiş ve servisi çöküşe götürmüştü. Stack Overflow kod kopyalama riski soyut bir kavram olmaktan çıktı, somut bir krize dönüştü. Rollback yaptık. Servis ayağa kalktı. Ama o iki saatlik kesinti gerçekti. Sonrasında oturtup o kodu gerçekten anlamaya çalıştım. Neyi kopyaladığımı, nasıl çalıştığını, hangi varsayımlar üzerine kurulu olduğunu. Daha önce yapmam gerekirdi bunu. O olaydan sonra kod kopyalama alışkanlığım köklü biçimde değişti. Artık bir snippet'i kopyaladığımda şunları soruyorum: Ne zaman yazılmış? Hangi versiyon için? Benim kullanım senaryomla örtüşüyor mu? Thread güvenli mi? Stack Overflow kod kopyalama riski gerçek, ve en tehlikelisi, çalışıyor görünmesi. O krizi ekibime anlatmak zorunda kaldım. Birkaç dakika sessizlik oldu. Sonra biri güldü ve kendi benzer hikayesini anlattı. Herkesin bir "o gün" hikayesi varmış. Benim günüm sadece biraz daha gürültülü çıktı.