Opsiyon put-call paritesi arbitraj ilişkisi, türev piyasalarının temel fiyatlama kimliklerinden birini oluşturur ve arbitrajsız denge koşullarının opsiyon kombinasyonlarına nasıl uygulandığını gösterir. Bu parasite ilişkisi, yalnızca teorik bir denge değil; opsiyon fiyatlamalarındaki sistematik tutarsızlıkları tespit etmek için pratik bir kılavuzdur. Put-call paritesi, Avrupa tipi opsiyonlar için şu dengeyi ifade eder: C - P = S - K * e^(-rT). Burada C call opsiyonu primi, P put opsiyonu primi, S spot fiyat, K kullanım fiyatı ve e^(-rT) risksiz faizle iskonto çarpanıdır. Bu eşitlik şunu söylemektedir: Aynı kullanım fiyatı ve vadeye sahip bir alım hakkı satın alıp bir satım hakkı satmak, dayanak varlığı satın alıp aynı anda K değerinde risksiz borçlanmaya eşdeğerdir. Opsiyon put-call paritesi arbitraj bağlantısı şu koşulda devreye girer: Piyasada bu denge bozulduğunda, yani eşitliğin sol ve sağ tarafları arasında bir fiyat farkı oluştuğunda, risksiz kar fırsatı doğmaktadır. Pratikte bu fırsatlar mikrosaniye ölçeğinde varlığını sürdürür ve algoritma bazlı arbitrajcılar tarafından hızla tüketilir. Bununla birlikte işlem maliyetleri, short satış kısıtları ve likidite sınırları zaman zaman küçük çaplı sapmaların sürmesine olanak tanır. Amerikan tipi opsiyonlarda put-call paritesi daha zayıf bir biçim alır; çünkü erken kullanım hakları asimetrik değer içermektedir. Bu durumda eşitlik değil, aralık koşulları geçerlidir: S - K ≤ C - P ≤ S - K * e^(-rT). Opsiyon stratejileri perspektifinden put-call paritesinin pratik karşılığı şudur: Synthetic pozisyonlar inşa etmek mümkündür. Long call ve short put kombinasyonu, kullanım fiyatında uzun vadeli bir vadeli işleme (forward) dönüşür. Bu sentezleme kabiliyeti, bir piyasada doğrudan araç bulunmadığında ya da arbitraj fırsatı değerlendirilmek istendiğinde kritik bir araç sağlar. Fiyatlamada ima edilen volatilite (implied volatility) skew problemi de put-call paritesiyle bağlantılıdır. Teorik olarak aynı kullanım fiyatı ve vadede call ve put için ima edilen volatilitenin eşit olması gerekir; aksi halde parite bozulur. Pratikte gözlemlenen volatilite skew, düşük kullanım fiyatlarındaki putların yüksek implied volatility taşıması, piyasanın aşırı düşüş riskini asimetrik biçimde fiyatladığını yansıtmaktadır. Bu yapısal sapma, opsiyon put-call paritesi arbitraj modelinin ötesinde piyasa risk algısı hakkında ayrı bir bilgi içermektedir.