"Eğer tam doğru yapamayacaksam, hiç yapmayayım." Bu cümle tanıdık geliyorsa, mükemmeliyetçilik psikolojisiyle yüz yüzesiniz demektir. Ve bu düşünce kalıbı, görünürde yüksek standart olarak sunulsa da içten içe hem performansı hem de refahı aşındırır. Mükemmeliyetçilik psikolojisi, yaygın inanışın aksine yüksek kalite arayışından çok korkuya dayanır. Mükemmeliyetçi birinin motivasyonunda genellikle başarma arzusundan çok başarısız olmama kaygısı yatar. Yanlış yapmaktan, eleştirilmekten, yetersiz görünmekten duyulan derin bir korku. Bu yüzden mükemmeliyetçilik çoğu zaman ertelemeyle el ele gider; çünkü başlamamak, başlayıp hata yapmaktan "daha güvenli" hissettiriri. Bir de içsel eleştirmen meselesi var. Mükemmeliyetçilik psikolojisine sahip bireylerde bu ses çok güçlüdür ve neredeyse hiç susmaz. Bir proje teslim edildiğinde değil, kusurlarını listelemek için hemen devreye girer. Dışarıdan başarılı görünen biri içsel sürekli sorgulamanın altında eziliyor olabilir. Mükemmeliyetçiliğin bir de farklı görünümleri var. Kendine yönelik mükemmeliyetçilik (kendi standartlarınızı ölçülemez biçimde yüksek tutmak), başkalarına yönelik mükemmeliyetçilik (çevrenizdekilerden de aynı mükemmelliği beklemek) ve sosyal mükemmeliyetçilik (başkalarının sizden mükemmel olmayı beklediğini düşünmek) bunların başında geliyor. Her birinin ilişkiler, iş ve psikolojik sağlık üzerinde farklı etkileri var. Peki mükemmeliyetçilik ile sağlıklı yüksek standartları ayırt eden nedir? Temel fark esnekliktir. Yüksek standartları olan biri hata yaptığında bunu öğrenmek için bir fırsat olarak görür ve devam eder. Mükemmeliyetçi biri ise hatayı kimliğine yönelik bir saldırı gibi hisseder. Bu kalıptan çıkmanın yolu, "yeterince iyi" kavramıyla barışmaktan geçiyor. Yeterince iyi, vasat olmak değil; aşırı mükemmeliyetçilik baskısı olmadan kaliteli iş çıkarabilmektir. Tamamlanmış ama kusurlu bir iş, mükemmel ama hiç başlanmamış bir projeden her zaman daha değerlidir. Bu zihin kayması, mükemmeliyetçilik psikolojisinin doğurduğu yorgunluktan çıkışın en pratik kapısıdır.