Televizyon izleme alışkanlıkları değişim verileri, medya sektörünün dönüşümünü net biçimde ortaya koyuyor. Türkiye'de yapılan izleyici araştırmalarına göre geleneksel yayın kanallarını canlı olarak takip eden hanelerin oranı beş yıl içinde yaklaşık yirmi yüzde puan geriledi. Bu kaybın büyük bölümü çevrimiçi ve isteğe bağlı yayın platformlarına geçişle açıklanıyor. Televizyon izleme alışkanlıkları değişim sürecinde en belirgin kırılma yaş grupları arasında gözlemleniyor. On sekiz ile otuz dört yaş arasındaki bireylerin geleneksel yayın kanallarını haber ve spor dışında neredeyse terk ettiği raporlanıyor. Bu demografide haftalık medya tüketiminin yüzde yetmişten fazlası artık dijital platformlar üzerinden gerçekleşiyor. Televizyon izleme alışkanlıkları değişim tablosunun bir diğer belirgin boyutu ise ekran tercihlerindeki dönüşüm. Oturma odası televizyonu yerini cep telefonu ve tablet ekranlarına bırakmaya başladı. Aynı içeriği farklı cihazlardan, farklı zaman dilimlerinde tüketme alışkanlığı olarak tanımlanan parçalanmış izleme davranışı yaygınlaşıyor. Geleneksel yayıncılar bu dönüşüme kendi dijital platformları ve uygulama altyapıları geliştirerek karşılık veriyor. Canlı yayın hizmetleriyle dijital içerik kütüphanelerini bir araya getiren hibrit modeller giderek daha fazla benimseniyor. Reklam gelirlerinin ise standart yayın kanallarından dijital ortama kayışı devam ediyor. Reklam verenler için televizyon izleme alışkanlıkları değişim süreci, hedefli reklam olanaklarının artması anlamına geliyor. Dijital platformlar, demografik ve davranışsal verilere dayalı mikro hedeflemeye olanak tanıdığından reklam etkinliği tartışmaları da yeni bir boyut kazanıyor.