Sanatçı yaratıcı tıkanma gerçektir ve ben bunu bir yıl boyunca yaşadım. Bir sabah kalktım, atölyeye girdim ve hiçbir şey gelmedi. Ertesi gün de. Birkaç hafta sonra anladım ki bu geçici bir durgunluk değil. Sanatçı yaratıcı tıkanma deneyimimin başladığı dönem hayatımda yoğun bir iş baskısının olduğu zamanla örtüştü. Dışarıdan bakınca neden olan besbellidir; içinde olunca bağlantı kurmak zor. Birkaç kez tuvale oturdum ama her başlangıç yarım kaldı. Tablo başlamak içim sıkışık hissettiriyordu. Sanatçı yaratıcı tıkanmayı aşmak için üretmek zorunda değilsiniz. Bu benim öğrendiğim en önemli şey. O dönemde müze gezdim, kitap okudum, fotoğraf çektim; tuvale dokunmadan geçirdiğim haftalar oldu. Bu kaçış değildi; beslenmeydi. Bir gün bir saatliğine oturdum ve kafamda ne varsa tuvale aktarmak istedim. Plan, konu, referans yok. Çirkin çıktı. Önemli değildi çünkü tuvale dokunmuştum. Ertesi gün tekrar oturdum. Sanatçı yaratıcı tıkanma böyle kırılıyor; büyük bir geri dönüş anıyla değil, küçük denemelerle. O bir yıldan öğrendiklerim: Yaratıcı tıkanma dönemlerinde kendinize baskı uygulamak süreci uzatıyor. İzin vermek, dinlenmek, farklı şeylere bakmak rezervleri dolduruyor. Ve bir de şunu öğrendim: Tıkandığınızda sanatı bıraktınız değil, yeniden başlamak için hazırlanıyorsunuz.